Underclass Hero

Sum 41

  • Sum 41 – kanadyjski zespół rockowy pochodzący z Ontario założony w 1996. Obecnie (marzec 2010) w skład zespołu wchodzą: Deryck Whibley (wokal prowadzący, gitara rytmiczna, keyboard), Jason McCaslin (gitara basowa, wokal wspierający) i Tom Thacker (gitara solowa, wokal wspierający, keyboard).

    W 1999 zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Island Records. Od tego czasu grupa wydała cztery albumy studyjne, wszystkie osiągnęły status platynowej płyty na terenie Kanady.

    Zespół ceniony jest za organizowanie długich tras koncertowych (średnio 300 koncertów w roku) trwających nierzadko dłużej niż półtora roku.

    Historia

    Początki i Half Hour of Power (1996–2000)

    Nazwa grupy wzięła się stąd, że zespół powstał 41 dni po rozpoczęciu lata.

    W 1998 grupa nagrała demo na kasecie magnetofonowej, nagranie zostało rozesłane do lokalnych wytwórni muzycznych z nadzieją na podpisanie kontraktu. Nagrania są rzadkością i stanowią rarytas dla fanów grupy, ponadto stanowią jedyny ślad działalności gitarzysty Richarda Roya z Sum 41.

    W latach 1999-2000 grupa nagrała materiał na swoje dwie pierwsze płyty DVD – Introduction to Destruction i Cross The T's and Gouge Your I's, które zawierają kilka incydentów z udziałem członków formacji (np. próbę kradzieży pieniędzy z kasy pizzerii dokonaną za pomocą pistoletów na wodę oraz kilkuminutowy taniec do utworu "Makes No Difference" naprzeciwko teatru).

    27 lipca 2000 Sum 41 wydał pierwszy mini album pt. Half Hour of Power, z którego pochodzi pierwszy singel zespołu, "Makes No Difference". Utwór posiada dwie wersje teledysku – pierwszy jest kompilacją filmów i ilustracji wysłanych do wytwórni płytowej, drugi zaś przedstawia grupę wykonującą utwór w trakcie domowej imprezy.

    All Killer No Filler i Does This Look Infected? (2001–2003)

    Pierwszy album studyjny Sum 41, All Killer No Filler, został wydany 8 maja 2001. "Fat Lip", pierwszy singel promujący album, okazał się sukcesem komercyjnym – osiągnął 1. miejsce na liście Modern Rock Tracks.

    26 listopada 2002 Sum 41 wydał swój drugi album studyjny, Does This Look Infected?. Pierwszym singlem promującym album był "Still Waiting", zaś drugim "The Hell Song". Teledysk do "The Hell Song" przedstawia zespół jako lalki uosabiające członków grupy (zabawki mają przyklejone zdjęcia członków formacji do głów), ponadto w teledysku można zobaczyć takie postacie jak Ozzy Osbourne i Pamela Anderson. Następny singel, "Over My Head (Better Off Dead)", został wydany jedynie w Kanadzie i na stronie internetowej zespołu i jest kompilacją urywków z koncertów grupy. Wideo zostało dołączone do DVD Sake Bombs and Happy Endings (2003).

    Chuck i Demokratyczna Republika Konga (2004–2006)

    Pod koniec maja 2004 zespół odbył podróż do Demokratycznej Republiki Konga wraz z organizacją charytatywną War Child w celu sporządzenia filmu dokumentalnego o wojnie domowej.

    Zespół chciał odczekać, aż bombardowanie się skończy, ono trwało jednak kilka dni. Delegat Organizacji Narodów Zjednoczonych, Charles "Chuck" Pelletier, skontaktował się z wojskami kanadyjskimi w celu wynajęcia kilku transportowców, które mogłyby przewieźć klientów hotelu w bezpieczne miejsce. Po sześciu godzinach zespół wraz z 40 innymi cywilami zostali doprowadzeni do opancerzonych wozów pod eskortą policji, którymi wyjechali poza granice miasta.

    W dowód uznania dla Pelletiera Sum 41 nazwał swój nowy album Chuck, który został wydany 12 października 2004. Wydany 29 listopada 2005 przez War Child film dokumentalny Rocked: Sum 41 in Congo zawiera przeżycia zespołu z podróży do Konga – materiał był nadawany na antenie telewizji MTV. Pierwszym singlem z albumu Chuck był "We're All To Blame", zaś drugim "Pieces", stosunkowo niepasująca do reszty repertuaru grupy piosenka osiągnęła 1. miejsca na listach przebojów w Kanadzie. Następnym singlem był "Some Say", wydany jedynie w Kanadzie i Japonii. Ostatnim singlem z płyty był "No Reason", wydany w tym samym czasie co "Some Say" jedynie w Europie i USA, gdzie uplasował się na 16. miejscu listy Modern Rock Tracks.

    21 grudnia 2005 zespół wydał album koncertowy pt. Happy Live Surprise jedynie na terenie Japonii. Film zawiera koncert z London w stanie Ontario, producentem nagrania jest Whibley. 7 marca 2006 wydany został jedynie dysk CD pt. Go Chuck Yourself.

    Odejście Baksha i Underclass Hero (2006–2008)

    11 maja 2006 Dave Baksh poinformował opinię publiczną o odejściu z Sum 41 i dołączeniu do zespołu Brown Brigade, która gra muzykę "klasycznie metalową". Baksh za powód odejścia podał "różnice zdań i rozbieżne wizje co do przyszłości zespołu", przyznał jednak, że pozostaje w dobrych stosunkach z członkami grupy.

    Nagrania do albumu Underclass Hero rozpoczęły się 6 listopada 2006, zaś zakończyły się 14 marca 2007. Album został wydany 9 dni po wydaniu pierwszego singla promującego album, "Underclass Hero", 24 lipca 2007. Nagranie zadebiutowało na 7. miejscu w USA, co jest do dzisiaj największym osiągnięciem zespołu. Album był nominowany do nagrody Juno w kategorii "Album Rockowy Roku", przegrał rywalizację z Them vs. You vs. Me zespołu Finger Eleven.

    17 kwietnia 2007 zespół wydał utwór "March of the Dogs", dostępy jedynie w serwisie iTunes. Pomimo tego, że utwór nie był singlem, zespół postanowił wydać go wcześnie, gdyż, jak powiedział Whibley, "album nie pojawi się wcześniej niż w lecie". Whibley został skrytykowany za tekst piosenki, zwłaszcza za metaforę, w której "zabija prezydenta" (muzykowi grożono procesem sądowym i deportacją z kraju). Z albumu pochodzą jeszcze dwa single – "Walking Disaster" i "With Me".

    W październiku 2007 zespół rozpoczął trasę koncertową promującą Underclass Hero, zatytułowaną Strength In Numbers Tour (zespołowi towarzyszyła formacja Finger Eleven). Każdy z koncertów otwierał występ grupy Die Mannequin. W trakcie trasy Whibley doznał kontuzji w postaci wypadnięcia dysku, z powodu czego odwołano resztę koncertów.

    Kompilacja największych hitów i nowy album (od 2008)

    7 sierpnia 2008 w wywiadzie dla jednej z gazet McCaslin poinformował, ze zespół nie wyrusza w kolejną trasę koncertową – zamierza wygospodarować czas, by "robić inne rzeczy". Po kilku tygodniach nieformalnego zawieszenia działalności zespołu grupa zaczęła przygotowania do nagrania nowego albumu. McCaslin zaczął pracować nad albumem swojej nowej grupy, The Operation M.D.; Jocz wyruszył w trasę koncertową z zespołem The Vandals, Whibley koncertował ze swoją żoną, Avril Lavigne.

    Sum 41 wydało magazyn, w którym znalazła się adnotacja, że w związku z sukcesem Underclass Hero, zespół na życzenie Universal Music ma wydać mini album w 2009. Whibley powiedział jednak, że EP swoimi rozmiarami kwalifikuje się już pod album studyjny. Zespół zaczął nagrania pod koniec 2008, z zamiarem wydania nowego albumu na wiosnę 2009 i wyruszenia w trasę latem.

    26 listopada 2008 Sum 41 wydał kompilację największych hitów All the Good Shit (w Japonii). Album zawiera wcześniej niewydany utwór, "Always", a także DVD zawierające wszystkie teledyski zespołu.

    15 lutego 2009 Whibley zamieścił na stronie internetowej zespołu notatkę, w której napisał, że zespół ma zamiar wydać album studyjny zamiast mini albumu. Wokalista napisał, że album będzie gotowy i wydany w 2009.

    Odejście Jocza

    17 kwietnia 2013 Steve Jocz na Facebooku i Twitterze ogłosił, że odchodzi z zespołu.

    Inne projekty

    Internetowe teledyski i filmy

    W trakcie trasy koncertowej promującej album Chuck, Sum 41 wydało na swojej stronie internetowej kilka krótkich filmów, które wg zespołu były "nieodpowiednie dla dzieci". Nagrania wzbudziły kontrowersje głównie ze względu na wątki związane z przemocą. Grupa nagrała kilka innych wideo, m.in. Basketball Butcher i 1-800-Justice, które są dostępne na stronie internetowej oficjalnego fanklubu zespołu, Goon Platoon.

    Najnowszym projektem Sum 41 jest cotygodniowa seria filmów pt. SUM 41 – Road to Ruin. Trailer został nadany 8 stycznia 2007 na stronie www zespołu. Pierwszy oficjalny odcinek nadano 21 stycznia – zawierał kompilację ujęć z koncertu zespołu w Singapurze w 2003. Większość filmów zawiera urywki z koncertów grupy oraz zabawne epizody z udziałem członków zespołu. Grupa stworzyła również serię kreskówek opowiadających o superbohaterze "Stickman Moss", który uratował świat od przeciwników muzyki punkowej, którzy zagrozili światu punk rocka.

    Projekty poboczne i współpraca z innymi artystami

    Sum 41 współpracował z wieloma artystami, zarówno na koncertach, jak i w studiu, wśród nich byli m.in. Tenacious D i Ja Rule.

    Krótko po zakończeniu trasy koncertowej promującej Does This Look Infected? Iggy Pop poprosił zespół o pomoc przy albumie Skull Ring. Po koncercie w Québec 11 września 2005 grupa zrobiła przerwę od koncertowania, wystąpiła jednak wraz z Iggym Popem podczas koncertu 17 kwietnia 2006 i zagrała "Little Know It All" i "Lust For Life".

    W 2006 Whibley skupił się na karierze producenta – wyprodukował dwa utwory na potrzeby albumu The Best Damn Thing Avril Lavigne; Jocz wyreżyserował dla zespołu The Midway State; McCaslin rozpoczął współpracę z Toddem Morse i Juliette Lewis – stworzony przez nich zespół, The Operation M.D., wydał na początku 2007 debiutancki album We Have an Emergency. McCaslin zagrał na gitarze basowej, akustycznej, keyboardzie, dodał wokal wspierający oraz wokal prowadzący na trzech utworach. Producentem albumu był Whibley. Reżyserem pierwszego singla pt. "Sayonara" był Jocz.

    W grudniu 2007 McCaslin przesłuchał Slasha z Velvet Revolver. Muzycy rozmawiali o przeżyciach Slasha po odejściu z Guns N' Roses oraz o jego roli w Velvet Revolver. Wywiad został w trzech częściach przedstawiony na stronie MySpace Sum 41.

    Styl w muzyce i inspiracje

    Sum 41 czerpie inspirację z wielu muzycznych stylów. Grupa za inspiracje muzyki punk rockowej podaje zespoły The Dead Boys i NOFX. Źródłem hip hopu widocznego w twórczości zespołu jest zespół Beastie Boys. Połączenie hip hopu i punk rocka można usłyszeć w takich piosenkach jak "Fat Lip" i "It's What We're All About". Główną inspiracją do nagrania albumu Does This Look Infected? był zespół The Offspring. Zespół jako muzyczne inspiracje podaje takie zespoły jak The Beatles, Oasis, Iron Maiden i Metallica – od ostatnich dwóch Sum 41 zaczerpnął metalowe brzmienie.

    Twórczość zespołu jest nierzadko krytykowana przez fanów ze względu na kompleksową kombinację różnych stylów muzycznych oraz dojrzalszy, mocniejszy dźwięk na późniejszych albumach.

    Nagrody i wyróżnienia

    Sum 41 był siedmiokrotnie nominowany do Nagrody Juno – dwukrotnie był laureatem tej nagrody. W 2001 zespół był nominowany w kategorii "Najlepszy Nowy Zespół", przegrał jednak z formacją Nickelback. Rok później grupa była nominowana w kategorii "Najlepszy zespół", ponownie przegrywając z Nickelback. W tym samym roku album All Killer No Filler był nominowany w kategorii "Najlepszy Album", przegrał rywalizację z The Look of Love autorstwa Diany Krall. W 2003 grupa została laureatem nagrody Juno w kategorii "Zespół Roku".

    Dyskografia

    Albumy studyjne

    • Half Hour of Power (2000)
    • All Killer No Filler (2001)
    • Does This Look Infected? (2002)
    • Chuck (2004)
    • Underclass Hero (2007)
    • Screaming Bloody Murder (2011)

    Teledyski

    Lista oficjalnych teledysków do singli Sum 41.

    Linki zewnętrzne

    Przypisy

    Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

fb custom audience
google remarketing

adform