Soundgarden

  • Soundgarden – amerykańska grupa muzyczna, założona w roku 1984 w Seattle, przez wokalistę i gitarzystę Chrisa Cornella, gitarzystę prowadzącego Kima Thayila i basistę Hiro Yamamoto, należąca wraz z Nirvaną, Pearl Jam i Alice in Chains do tzw. "Wielkiej czwórki z Seattle". Zespół identyfikowany jest z nurtem grunge, czerpiący jednak inspirację z tradycji muzycznej zespołów garażowych lat sześćdziesiątych, szeroko pojętego rocka psychodelicznego a także muzyki heavy metalowej spod znaku Black Sabbath. Pierwsze cztery płyty utrzymane są w stylu heavy metalu, a na 2 ostatnich zespół pokazał łagodniejsze i melodyjniejsze oblicze, kierując się w stronę bardziej alternatywnego brzmienia. Muzyka grupy opiera się na ciężkich riffach gitarowych Kima Thayila, wysokim śpiewie Chrisa Cornella i gęstej grze sekcji rytmicznej. Grupa była jednym z kilku zespołów grunge, który podpisał kontrakt z wytwórnią Sub Pop. Soundgarden jest także pierwszym zespołem, który podpisał kontrakt z wytwórnią A&M Records w 1988 roku. Zespół był jednym z największych popularyzatorów muzyki grunge na początku lat dziewięćdziesiątych. Został sklasyfikowany na 14 miejscu, na liście 100 greatest hard rock artists.

    Grupa swój największy sukces odnotowała w roku 1994, wraz z ukazaniem się czwartego studyjnego albumu, zatytułowanego "Superunknown". Zadebiutował on na pierwszej pozycji listy Billboard, oraz przyniósł grupie dwie statuetki nagrody Grammy za single "Spoonman" oraz "Black Hole Sun". W roku 1997, czyli w rok po ukazaniu się albumu "Down on the Upside" zespół rozpadł się z powodu wewnętrznych sporów dotyczących dalszego kierunku muzycznego grupy. Grupa reaktywowała się 1 stycznia 2010 roku, zaś 16 kwietnia zagrała w klubie "Showbox" w Seattle swój pierwszy koncert po reaktywacji. 29 września został wydany kompilacyjny box "Telephantasm", podsumowujący 13-letnią działalność kapeli. Zespół jak do tej pory sprzedał ponad 12 milionów płyt w Stanach Zjednoczonych, oraz ponad 20 milionów na całym świecie.

    Działalność

    Wczesne lata (1984-1987)

    Historia Soundgarden rozpoczęła się w szkole Park Forest w stanie Illinois. Tam poznali się Kim Thayil i Hiro Yamamoto. Wraz z nimi, na ową uczelnię uczęszczał Bruce Pavitt, późniejszy założyciel wytwórni Sub Pop. Panowie postanowili kontynuować naukę i rozpoczęli poszukiwania nowej uczelni. Ich wybór padł na college w Olimpii. Z powodu problemów finansowych, obaj musieli przełożyć te plany i rozpocząć pracę, dzięki której zdobyliby fundusze na dalszą edukację. Kim i Hiro, udali się do deszczowego Seattle. Thayil uzyskał dyplom z filozofii na Uniwersytecie w Waszyngtonie, dorabiał jako DJ, aż w końcu został członkiem The Shemps – zespołu Matta Dentino. Chris Cornell, wówczas grał w kilku małych, garażowych kapelach, jako perkusista. Wkrótce trafił do zespołu The Shemps, gdzie poznał Yamamoto i Thayila. Po rozpadzie The Shemps, trzej panowie postanowili założyć nowy zespół. Założyli go w 1984. Chłopcy nazwali się Soundgarden, nazwę czerpiąc od "The Sound Garden", nazwy artystycznej instalacji dźwiękowej w parku Magnussen w Seattle.

    Pierwotnie Chris Cornell grał na perkusji i jednocześnie śpiewał, jednak zespół zatrudnił Scotta Sundquista na stanowisko perkusisty, by Cornell mógł się skupić na wokalu. Pierwszymi nagraniami zespołu były trzy piosenki (Heretic, All your lies, Tears to forget) opublikowane na składance wydanej przez CZ Records nazwanej Deep Six, na której znalazły się również kompozycje takich zespołów jak Green River, Skin Yard oraz Melvins. Składanka ta jest jednym z pierwszych dokumentów muzyki grunge.

    W 1986 roku Kim Thayil przedstawił Pavittowi Jonathana Ponemana. We dwójkę założyli wytwórnię płytową. Przystąpiło do niej parę zespołów z lokalnej sceny muzycznej w Seattle, w tym Soundgarden i Nirvana.

    W tym samym roku, Scott Sundquist opuścił zespół, a na jego miejsce wszedł Matt Cameron, który wcześniej był perkusistą Skin Yard. Menedżerką została Susan Silver, późniejsza żona Chrisa Cornella. Zespół dzięki wytwórni Sub Pop nagrał swoją pierwszą EP-kę zatytułowaną Screaming Life, wydaną w 1987. Wydawnictwo to, poprzedził singel "Hunted Down". Drugą EP-ką była płytą zatytułowana Fopp z 1988 roku. Kompilacja obu poprzednio wymienionych płyt została wydana w 1990 pod nazwą Screaming Life/Fopp jako album długogrający.

    Debiutancka płyta, podpisanie kontraktu z nową wytwórnią (1988-1990)

    Od początku zespół starał się podpisać z którąś z wytwórni kontrakt, co wreszcie nastąpiło w 1988, kiedy to podpisali kontrakt z SST Records, mimo iż zabiegało o nich kilka większych koncernów płytowych. Jednak młodzi muzycy stwierdzili, iż skromna wytwórnia na razie odpowiada ich wymaganiom. Tym samym Soundgarden stał się pierwszym zespołem z Seattle, który podpisał kontrakt z dużą wytwórnią. Wydali wtedy swój debiutancki album Ultramega OK. Za tę płytę Cornell z ekipą dostali nominację do nagrody Grammy. Mimo to, członkowie zespołu nie byli zadowoleni z efektu, a zwłaszcza z pracy producenta Drew Canulette, który jak twierdzi Chris Cornell "Nie miał pojęcia, co się działo wówczas w Seattle". Wiosną 1989 roku, zespół ruszył w pierwszą zagraniczną trasę koncertową, promującą album.

    W 1989 po trasie promującej debiutancki album, Soundgarden przystąpili do nagrywania drugiej płyty Louder Than Love, tym razem pod patronatem A&M Records. Jednak nie wszystko szło po myśli zespołu – wewnątrz narastało napięcie z powodu rosnącej popularności; zespół zmienił schemat pisania utworów. Chris Cornell stwierdził:

    "Wówczas Hiro został ekskomunikowany od zespołu, prowokował konflity i nie było między nami dawnej chemii, w trakcie pisania utworów"

    Podpisanie kontraktu z dużą wytwórnią spowodowało rozłam między zespołem a niektórymi fanami. Kim Thayil stwierdził:

    "Początkowo nasi fani wywodzili się głównie z kręgów punk rocka. Odwrócili się od nas, myśląc, że złamaliśmy reguły punka, podpisując kontrakt z dużą wytwórnią i wyruszając w trasę koncertową z Guns N' Roses."

    Louder Than Love trafił do sklepów 5 września 1989 roku. Zespół tą płytą wykonał krok w kierunku głównego nurtu heavy metalu. Wskutek kontrowersji, które budziły niektóre teksty utworów, m.in. Hands All Over czy Big Dumb Sex, zespół miał problemy z dystrybucją płyty "Louder Than Love dotarło do 108 miejsca na liście Billboard 200 w 1990 roku. W 1990 roku, zespół wydał EP Loudest Love zawierającą 3 utwory z albumu Louder Than Love, jeden cover ("Come Together" zespołu The Beatles), jeden odrzut, dubbingową wersję utworu "Big Dumb Sex" z Louder Than Love", a także ponownie nagrany utwór "Heretic" (ze składanki Deep Six).

    Wzrost popularności (1991-1993)

    Z nowym składem w 1990 roku zespół nagrał pierwsze dzieło w nowym składzie – singel "Room A Thousand Years Wide/H.I.V. Baby" dla wytwórni Sub pop. Zaś rok później, płytę Badmotorfinger. Zespół wreszcie stał się popularny w radiu i telewizji, a ich rozkład koncertów był pełny. Jak stwierdził Chris Cornell, to głównie dzięki Shepherdowi, który wykazywał się niesamowitą świeżością, energią i pracowitością, prace nad albumem były bardzo owocne. Album promowały 3 single, "Rusty Cage", "Outshined" i "Jesus Christ Pose" do których nakręcono teledyski. Wideo promocyjne do "Jesus Christ Pose" zostało zdjęte z anteny MTV, z powodu kontrowersji, i przekazu antychrześcijańskiego. Zespół odpierał zarzuty, a sam Chris Cornell stwierdził:

    "Utwór nie ma na celu przekazu antychrześcijańskiego, tylko krytykę osób publicznych, które wykorzystując symbole religijne do przedstawienia siebie jako nękanych i prześladowanych".

    Album został wydany zaledwie 2 tygodnie po przełomowym "Nevermind" zespołu Nirvana. Ogromny sukces tego albumu, pozwolił słuchaczom zwrócić swoją uwagę na inne zespoły z Seattle, jak Pearl Jam, Alice in Chains i Soundgarden właśnie. Po wydaniu albumu, zespół wyruszył w tournée po Ameryce Północnej, które trwało od października 1991 roku, do listopada 1991 roku. Chris Cornell odniósł się do trasy z "Gunsami":

    "Mieliśmy sporo zabawy, wychodząc przed grupę 40000 ludzi na 35 minut każdego dnia. Sporo osób nawet nie słyszała naszych piosenek i nie rozumiała naszej muzyki. To było w sumie dziwne."

    Następnie, zespół zagrał na festiwalu Lollapalooza, wspólnie z Red Hot Chili Peppers, Pearl Jam i Ministry. Po koncercie na Lollapaloozie, została wydana limitowana edycja albumu "Badmotorfinger" nazwana SOMMS (Satanoscillatemymetallicsonatas). Na albumie znalazł się m.in. cover zespołu Black Sabbath – "Into the Void", nominowany w 1993 roku do nagrody Grammy w kategorii Best Metal Performance. Następnie ukazało się wideo, Motrorvision, ukazujące zapis koncertu w Paramount Theatre w 1992 roku.

    Badmotorfinger dotarł do 39 miejsca na liście najlepiej sprzedawanych płyt 1992 roku.

    Zespół pojawił się w "filmie o kulturze grunge" pt. Singles. Ich wkład do filmu to nagranie piosenki Birth Ritual. Piosenka weszła na oficjalny soundtrack z filmu, jak również solowa piosenka Cornella pt. Seasons. W filmie znalazł się też klip z demo wersji piosenki Spoonman, która znalazła się na albumie Superunknown w 1994 roku. Słynny tytuł piosenki, odnoszący się do ulicznego artysty grającego na łyżkach, zaproponował Jeff Ament, basista zespołu Pearl Jam, z którym Soundgarden wówczas współpracował na planie.

    Przełom i sukces komercyjny (1994-1996)

    Soundgarden przystąpił do prac albumem zaraz po zakończeniu trasy promującej album "Badmotorfinger". Cornell powiedział, iż "zespół pozwolił sobie na więcej swobody, podczas pisania piosenek niż na poprzednich wydawnictwach". Do tej pory "Superunknown" pokrył się pięciokrotnie platyną i pozostaje najlepiej sprzedającym się albumem Soundgarden.

    Zespół rozpoczął tournee w styczniu 1994 r. w Oceanii i JaponiiW 1995 roku, ukazał się album EP Songs from the Superunknown.

    Ostatni album i wewnętrzne konflikty (1996-1997)

    Po trasie promującej Superunknown, zespół wszedł do studia by nagrać następny album. Muzycy sami postanowili wziąć na siebie odpowiedzialność za produkcje., toteż na albumie pojawiło się sporo fragmentów z udziałem gitar akustycznych i syntezatorów. David Browne z Entertainment Weeklynapisał:

    "Niewiele zespołów prócz Led Zeppelin potrafiło tak lakonicznie mieszać instrumenty elektryczne i akustyczne".

    Ogólny nastrój albumu oraz teksty utworów są mniej mroczne niż na poprzednich albumach, z Cornell opisujące niektóre utwory, jak "autentyczne przeżycia"Pomimo pochlebnych recenzji, album nie osiągnął tak dużej sprzedaży jak poprzednik.

    Zespół wyruszył w 1996 roku w trasę z zespołem Metallica, występując m.in. na festiwalu Lollapalooza. Po Lollapaloozie, zespół rozpoczął trasę koncertową. 9 kwietnia 1997 roku zespół ogłosił rozpad z powodu wewnętrznych sporów dotyczących dalszego kierunku muzycznego. Thayil powiedział:

    "Było całkiem oczywiste, że do tego dojdzie, biorąc pod uwagę ogólne nastawienie i niezadowolenie w ciągu poprzedniego półrocza."

    Zaś perkusista Matt Cameron, w wywiadzie z 1999 roku, powiedział, iż zespół "Został pożarty przez showbiznes".

    Po rozpadzie (1998-2009)

    Kilka miesięcy po rozwiązaniu działalności zespół wypuścił składankę zawierającą wszystkie utwory z pierwszych stron singli grupy oraz dodatkowy utwór Bleed Together, nagrany podczas sesji na płytę Down on the Upside. Album został wydany pod nazwą A-Sides. Krótko po tym, Cornell wydał solowy album we wrześniu 1999 r., zatytułowany Euphoria Morning. Później, w 2001 r. założył supergrupę Audioslave wspólnie z byłymi członkami Rage Against the Machine – Tomem Morello, Timem Commerfordem i Bradem Wilkiem, z którym nagrali trzy albumy (Audioslave (2002), Out of Exile (2005) i Revelations (2006)). Rok po wydaniu albumu "Revelations", Chris Cornell opuścił zespół. W 2009 roku, Chris Cornell zaśpiewał gościnnie w utworze "Lies" zespołu Gabin i na solowej płycie Slasha w utworze "Promise".

    Kim Thayil połączył swoje siły z byłym wokalistą Dead Kennedys – Jello Biafrą, basistą Nirvany – Chrisem Novoselicem oraz perkusistą Giną Mainwal na jeden koncert jako No WTO Combo podczas trwania konferencji WTO w Seattle 1 grudnia 1999. Następnie Thayil współpracował przy nagrywaniu utworów na solową płytę Dave'a Grohla (Probot), która została wydana w 2004, a także współpracował z zespołem Sunn O))).

    Ben Shepherd udzielał się wokalnie w swoim drugim projekcie, Wellwater Conspiracy, który założył z Mattem Cameronem. W 1998 roku, z nieznanych przyczyn opuścił zespół. Następnie podjął współprace z byłym wokalistą Screaming Trees – Markiem Laneganem i zagrał na gitarze basowej na dwóch płytach: "I'll Take Care of You" (1999) i "Field Songs" (2001). W 2000 roku, wystąpił na solowym albumie Tony'ego Iommiego – Iommi. W 2005 roku, została wydana druga płyta jego drugiego projektu, Hater, nazwana The 2nd. Ponadto muzyk wystąpił w projekcie Josha Homme'a – Desert Sessions.

    Matt Cameron poświęcił się swojemu drugiemu zespołowi, Wellwater Conspiracy, który tworzył wspólnie z Benem Shepherdem. Po jego odejściu w 1999 roku, Matt przejął w zespole pozycje głównego wokalisty. Następnie krótko współpracował z zespołem The Smashing Pumpkins a także zagrał na perkusji w kilku utworach na płycie Euphoria Morning jego dawnego kolegi z Soundgarden, Chrisa Cornella. W 1998 zastąpił chorego Jacka Ironsa na stanowisku perkusisty Pearl Jam. Pierwotnie miał dokończyć tylko trasę koncertową, jednak współpraca układała się na tyle dobrze, że Matt został stałym członkiem zespołu. Nagrał z nimi takie płyty jak Binaural (2000), Riot Act (2002), Pearl Jam (2006) i Backspacer (2009).

    24 marca, trzech członków Soundgarden – Kim Thayil, Ben Shepherd i Matt Cameron wystąpili razem na scenie pierwszy raz od momentu rozpadu. Wydarzenie miało to miejsce podczas koncertu Toma Morello w Crocodile Cafe, w Seattle

    Po 11 września 2001 potentat radiowy Clear Channel Communications wytypował listę 150 piosenek, których nie powinno się puszczać w samolotach. Znalazły się na niej 2 piosenki Soundgarden: "Black Hole Sun" i "Blow Up The Outside World".

    Reaktywacja, nowa płyta, trasa koncertowa (2010-obecnie)

    1 stycznia 2010 roku Chris Cornell na swoim Twitterze zapowiedział reaktywację zespołu, poprzez krótką notatkę na profilu: "12-letnia przerwa się skończyła, czas wziąć się za sesję. Zarejestruj się. Rycerze dźwiękowego stołu wracają!".

    15 kwietnia pojawił się wpis informujący o reaktywacyjnym, pierwszym od 1997 roku koncercie Soundgarden, w klubie Showbox, Seattle, który odbędzie się 16 kwietnia 2010 roku. Zespół wystąpił pod szyldem "Nudedragons" (anagram Soundgarden), prezentując 19 utworów w tym cover The Doors "Waiting for the sun".

    Pod koniec lipca, muzycy za pośrednictwem oficjalnej strony internetowej poinformowali iż w dniu 5 sierpnia zagrają swój drugi koncert po reaktywacji, w teatrze Vic w Chicago. Bilety były dostępne tylko dla członków fanclubu Soundgardenworld.com.

    Telephantasm, retrospektywny box set, był dostępny w pakiecie wraz z pierwszym milionem egzemplarzy gry Guitar Hero: Warriors of Rock, która ukazała się 28 września 2010 roku.
    17 września, teledysk do utworu "Black Rain" miał swoją ogólnoświatową premiere

    W wywiadzie dla radia BBC, Chris Cornell stwierdził, iż zespół w najbliższym czasie rozpocznie prace nad nową, pierwszą od 14 lat płytą studyjną.

    15 lutego 2011 roku, zespół opublikował na swojej stronie oficjalne oświadczenie, które brzmiało następująco: "Przez kilka ostatnich miesięcy byliśmy zajęci próbami, komponowaniem i odkrywaniem twórczego aspektu bycia w Soundgarden. Jest znakomicie. Mamy kilka fajnych piosenek, które zamierzamy niebawem zarejestrować. Dziękujemy za wsparcie. Z głośnymi pozdrowieniami Ben, Chris, Kim i Matt." 17 września 2012 ukazał się trailer płyty, w którym wykorzystano fragmenty utworów „A Thousand Days Before”, „Black Saturday”, a także frazę wokalną z „Rowing”. Podano także oficjalna datę wydania – 13 listopad. 27 września ukazał się pierwszy singel z King Animal – Been Away Too Long. 31 października Soundgarden poprzez serwis youtube udostępnił utwór Non-State Actor. Płyta nie okazała się wielkim sukcesem, ale spotkała się z pochlebnymi recenzjami i została ciepło przyjęta przez fanów. 29 stycznia 2013 roku, zespół wypuścił wyreżyserowany przez Dave’a Grohla teledysk do kolejnego singla – By Crooked Steps, a niedługo potem wyruszył w trasę koncertową promującą album.

    Styl muzyczny, inspiracje

    Soundgarden uznawany jest za jednego z pionierów (wraz z Green River i The Melvins) nurtu zwanego grunge, który łączył w sobie elementy punk rocka i brudne, metalowe, psychodeliczne brzmienie. Muzyka wczesnego Soundgarden, została określona w Seattle jako "gnarled neo-Zeppelinisms".

    Dyskografia

    Albumy studyjne

    • Ultramega OK (1988)
    • Louder Than Love (1989)
    • Badmotorfinger (1991)
    • Superunknown (1994)
    • Down on the Upside (1996)
    • King Animal (2012)

    Skład zespołu

    Obecny skład

    • Chris Cornell – wokal prowadzący, gitara elektryczna, gitara akustyczna, perkusja, pianino, mandolina (1984–1997, od 2010)
    • Kim Thayil – gitara elektryczna, gitara akustyczna (1984–1997, od 2010)
    • Matt Cameron – perkusja, melotron, syntezator, wokal wspierający (1986–1997, od 2010)
    • Ben Shepherd – gitara basowa, gitara elektryczna, mandolina, mandola, wokal wspierający (1990–1997, od 2010)

    Byli członkowie

    • Hiro Yamamoto – gitara basowa, wokal wspierający (1984–1989)
    • Jason Everman – gitara basowa (1989–1990)
    • Scott Sundquist – perkusja (1985–1986)

    Linki zewnętrzne

    Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

fb custom audience

adform