Some Better Day - EPK (Trailer)

I Am Kloot

  • I Am Kloot – angielska grupa muzyczna założona w 1999 w Manchesterze. Twórczość zespołu oscyluje w granicach indie rocka, folk rocka, rocka alternatywnego oraz poezji śpiewanej.

    I Am Kloot tworzą:

    • John Harold Arnold Bramwell – teksty, śpiew, gitary
    • Andy Hargreaves – instrumenty perkusyjne
    • Peter Jobson – gitara basowa (także w technice bottleneck), fortepian, organy

    Warstwę muzyczną I Am Kloot cechuje nastrój melancholijny, romantyczny, na starszych albumach czasem również agresywny i mroczny. W podobnej atmosferze utrzymane są teksty piosenek, nierzadko okraszone ironią (oraz autoironią) jak i czarnym humorem. Magazyn New Musical Express określił je – w 2001 roku, odnosząc się do debiutanckiego albumu grupy – jako poetyckie, szczere i prowokujące, a ich autora, Johna Bramwella, nazwał mistrzem metafor i postawił obok takich twórców jak Morrissey i Stuart Murdoch. Wokalista I Am Kloot posiada niepospolity, wyrazisty głos. Grupa została nominowana w 2010 roku do nagrody Mercury Prize.

    Nazwa zespołu jest nawiązaniem do dwóch filmów: Klute (1971, reż. Alan J. Pakula) oraz Spartakus (1960, reż. Stanley Kubrick), z którego do historii kina przeszła scena, w której tytułowy bohater wydaje okrzyk „Ja jestem Spartakusem!” (ang. I am Spartacus!), wybierając w tym samym śmierć zamiast zdrady.

    Historia

    The Mouth

    We wczesnych latach 90. John Bramwell występował wraz z Bryanem Glancym w grupie The Mouth. Po jego śmierci grupa I Am Kloot zadedykowała mu album I Am Kloot Play Moolah Rouge, a grupa Elbow – The Seldom Seen Kid (więcej szczegółów w artykułach o poszczególnych albumach).

    W latach 1997-1999 Bramwell pracował jako organizator koncertów w manchesterskim klubie Night & Day Café.

    Przez rok trio - John Bramwell, Andy Hargreaves i Peter Jobson - grało u boku Glancy'ego.

    1999-2001

    Pierwsze próby grupy I Am Kloot odbywały się w piwnicy Petera.

    Swój pierwszy koncert zagrali 19 sierpnia 1999 roku we wspomnianym klubie Night & Day Café.

    Produkcji debiutanckiego nagrania zespołu oraz poprzedzających i promujących go singli podjął się wieloletni znajomy Bramwella.

    Pożyczki w wysokości 1000 funtów na wydanie pierwszego singla udzielił im Guy Lovelady – właściciel niezależnej manchesterskiej wytwórni Ugly Man Records.

    Na pierwszy singel, wydany nakładem wytwórni Ugly Man Records, wybrano dwa utwory (tzw. podwójna strona A): „Titanic” oraz „To You”. Wydany został 1 listopada 1999 roku w Manchesterze, a na terenie całego kraju 15 grudnia 1999. Grupa I Am Kloot zaczęła zdobywać rozgłos m.in. za sprawą niecodziennych koncertów, podczas których muzykom zdarzało się obrzucić publiczność owocami czy też zaprosić na scenę grupę tancerek.

    Kolejnym singlem, również wydanym przez Ugly Man Records, był „Twist”/„86 TV's”, który został wydany w Manchesterze 14 lutego (walentynki) 2000. Zespołem I Am Kloot zainteresowała się wytwórnia We Love You, będąca oddziałem londyńskiej niezależnej wytwórni Wall of Sound.

    19 marca 2000, na kompilacji We Love You... So Love Us Too (różni wykonawcy, wyd. We Love You), zamieszczono premierowy utwór pt. „Over My Shoulder”.

    Swój pierwszy koncert poza granicami Wielkiej Brytanii zagrali 12 sierpnia 2000 na szwedzkim festiwalu muzycznym Emmaboda (jednakże zespół na swoich oficjalnych stronach podaje, że to on odbył się jako pierwszy).

    26 lutego 2001 wytwórnia We Love You wydała singel „Dark Star”, a miesiąc później – 26 marca, pierwszą płytę długogrającą, zatytułowaną Natural History. Album wywołał zachwyt krytyków.

    Zaledwie kilka tygodni po premierze Natural History, wytwórnia We Love You popadła w kłopoty finansowe, przez co na pewien czas sprzedaż albumu na terenie Wielkiej Brytanii została wstrzymana. 25 czerwca 2001 roku został wydany singel „Morning Rain”.

    2002-2005

    Później grupa związała się z wytwórnią The Echo Label, nakładem której, 15 września 2003 roku ukazał się ich drugi album studyjny, zatytułowany I Am Kloot.

    Zespół chciał, by jednym z singli promujących płytę był utwór „Proof” (którego wersja demo wydana została wcześniej jako strona B singla „Morning Rain”), jednak decyzją wytwórni singel udostępniono jedynie jako digital download (wyd. 21 czerwca 2004 roku). W teledysku do tego utworu, wyreżyserowanym przez Krishnę Stotta, wystąpił Christopher Eccleston. W teledysku do singla „3 Feet Tall” (2003), również promującego album I Am Kloot, wystąpiła żeńska grupa taneczna El Troupe.

    Recenzje płyty I Am Kloot były entuzjastyczne, a grupę określono mianem „alternatywnych geniuszy”.

    Pomimo tego niedocenienia, grupa I Am Kloot stała się rozpoznawana jako zespół grający emocjonujące, poruszające koncerty, a regularne koncertowanie pozwoliło im na zbudowanie silnej grupy oddanych fanów.

    25 stycznia 2005.

    Data wydania trzeciego albumu studyjnego, Gods and Monsters, to 11 kwietnia 2005. Nagrania miały miejsce w Moolah Rouge Studios w Stockport. Na płycie znalazł się, wspomniany wyżej, utwór „Over My Shoulder” i został wydany 21 marca 2005 roku jako singel promujący album. Planowano by kolejnym singlem stał się utwór zamykający album („I Believe”), lecz wytwórnia Echo, podobnie jak w przypadku „Proof”, ograniczyła jego wydanie do formy internetowej. Zespół postanowił opuścić wytwórnię uzasadniając to posunięcie brakiem finansowego wsparcia ze strony Echo.

    Po zerwaniu współpracy z wydawnictwem Echo, zespół związał się ze Skinny Dog Records – wytwórnią, do której założycieli należą m.in. Peter Jobson i Guy Garvey. 21 listopada 2005 roku, nakładem tejże wytwórni, został wydany singel „Maybe I Should”, na którego stronie B znalazł się utwór „Strange Little Girl”. Za produkcję odpowiadali dwaj członkowie grupy Elbow – Guy Garvey i Craig Potter.

    2006-2008

    30 października 2006 roku do sprzedaży trafił album pt. BBC Radio 1 John Peel Sessions, zawierający nagrania zarejestrowane w dwóch sesjach na potrzeby audycji Johna Peela. Pierwszą sesję nagrano 18 lipca 2001, drugą zaś 5 lutego 2004 roku (wyemitowano ją 11 marca 2004).

    W późniejszych latach John Bramwell będzie wspominał rok 2006 jako wyjątkowo trudny dla zespołu, zmagającego się w tamtym czasie z problemami finansowymi (po w/w rozstaniu z Echo). Członkowie I Am Kloot dysponowali mocno ograniczonymi funduszami na nagranie kolejnego albumu studyjnego. Płyta, zatytułowana I Am Kloot Play Moolah Rouge, miała swoją prapremierę jesienią 2007 roku. Była wówczas dostępna jedynie jako edycja limitowana do 2 tys. sztuk, a jej sprzedaż odbywała się wyłącznie na koncertach zespołu od 24 listopada 2007 roku. Oficjalnego wydania album doczekał się po kilku miesiącach, 14 kwietnia 2008 roku. Sesja nagraniowa odbyła się, jak w przypadku albumu Gods and Monsters, w Moolah Rouge Studios i trwała zaledwie dwa dni.

    2009-2011

    Jesienią 2009 roku wydania doczekała się 2-płytowa kompilacja pod tytułem B, zawierająca strony B singli, rzadkie oraz wcześniej niepublikowane utwory. Od 16 września 2009 album dostępny jest podczas koncertów zespołu, a od 5 października 2009 także za pośrednictwem Townsend Records. „Oficjalnie” album ukazał się 2 listopada 2009

    W 2009 roku zespół rozpoczął również rozmowy z Ianem McAndrewem – dyrektorem generalnym i założycielem Wildlife Entertainment Ltd (wiodąca na rynku brytyjskim firma zajmująca się managementem artystów.

    8 maja 2010 grupa I Am Kloot wzięła udział w nagrywaniu albumu koncertowego The Day of the Idiot, na który złożyły się covery utworów z płyty The Idiot Iggy'ego Popa.

    1 czerwca 2010 miała miejsce internetowa premiera singla „Northern Skies”/„Lately”. W teledysku do utworu „Northern Skies”, obok zespołu I Am Kloot, wystąpił ponownie Christopher Eccleston.

    11 lipca 2010 płyta Sky at Night zadebiutowała na 24 miejscu notowania tygodniowego UK Albums Chart. Nominacja ta przyczyniła się do zwiększenia popularności grupy w Europie, a zwłaszcza w Wielkiej Brytanii.

    W porównaniu do poprzednich dokonań I Am Kloot, płyta Sky at Night okazała się zdecydowanie mniej rockowa, najbardziej spójna, z położonym większym naciskiem na dopracowanie produkcyjne. Jest przy tym bogata brzmieniowo, z teatralnymi aranżacjami oraz gościnnym udziałem różnych muzyków. Na albumie Sky at Night zamieszczono m.in. nową wersję utworu „Proof”, która to 6 września 2010 została drugim singlem promującym wydawnictwo.

    19 stycznia 2011, w Buxton Opera House (znajdującym się w Buxton w hrabstwie Derbyshire), I Am Kloot zagrali swój pierwszy koncert dla siedzącej publiczności.

    2012-2015

    W 2012 roku grupa I Am Kloot ofiarowała specjalną wersję piosenki „Bigger Wheels” na kompilację Thirty One.

    Jesienią 2012 rozpoczęła się promocja szóstego studyjnego albumu grupy I Am Kloot, zatytułowanego Let It All In. 1 października 2012 odbyła się radiowa premiera piosenki „Hold Back the Night” oraz premiera teledysku do niej

    8 lutego 2013 miał swoją premierę teledysk do piosenki „Some Better Day”, w którym w głównej roli wystąpił brytyjski aktor John Simm (Human Traffic, Życie na Marsie).

    11 lutego 2013 grupa I Am Kloot wzięła udział w sesji 12 Hours to Please Me zorganizowanej w Abbey Road Studios przez BBC Radio 2 i upamiętniającej 50-lecie nagrania Please Please Me – debiutanckiego albumu grupy The Beatles.

    22 maja 2014, na kanale BBC One swoją premierę miał miniserial telewizyjny From There to Here produkcji BBC, do którego grupa I Am Kloot skomponowała ścieżkę dźwiękową.

    6 kwietnia 2015 swoją premierę miała płyta Fast Food brytyjskiej piosenkarki Nadine Shah. W nagrywaniu albumu wziął udział Peter Jobson (jako gitarzysta basowy). Nagrania odbywały się w londyńskim studiu The Pool pod okiem Bena Hilliera. Wcześniej, późną jesienią 2013, Jobson towarzyszył Shah jako basista podczas jej europejskiej trasy koncertowej.

    13 kwietnia 2015, nakładem wytwórni Walk Tall Recordings/PIAS ukazał się pierwszy w dyskografii I Am Kloot album koncertowy, zatytułowany Hold Back the Night.

    Fani

    Miłośnikiem twórczości Johna Bramwella określa się m.in. Pete Doherty.

    Guy Garvey wymienia wokalistę I Am Kloot jako jednego z artystów, którzy wywarli na niego największy wpływ.

    Fanem grupy I Am Kloot jest również Danny Boyle.

    Z kolei Christopher Eccleston (Więzy miłości, Doktor Who), „zakochał się” w grupie I Am Kloot po obejrzeniu jednego z ich koncertów w manchesterskim klubie Night & Day Café we wrześniu 2003 roku. Aktor wystąpił w teledyskach do utworów „Proof” (2003) oraz „Northern Skies” (2010).

    Inny brytyjski aktor będący fanem I Am Kloot to John Simm (Human Traffic, Życie na Marsie). W styczniu 2013 wziął on udział w nagrywaniu teledysku do singla „Some Better Day”.

    Koncerty w Polsce

    Grupa wystąpiła w Polsce 9 listopada 2008 roku w katowickim Jazz Clubie Hipnoza, na Wieczorze Muzyki Alternatywnej, w ramach XVII Górnośląskiego Festiwalu Sztuki Kameralnej Ars Cameralis. Z zespołem zagrali bracia Colin i Norman McLeod. Przed I Am Kloot wystąpili kolejno Muariolanza oraz Whip (Jason Merritt, USA).

    15 maja 2010 zespół wystąpił ponownie w Katowicach, w klubie muzycznym Cogitatur w ramach Katowice: Projekt Europa (inauguracja katowickich starań o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016). Bracia McLeod ponownie wspierali zespół – tym razem jako część 5-osobowego składu grupy Bigfinn, supportującej I Am Kloot.

    Wideografia

    Utwory wykorzystane na ścieżkach dźwiękowych

    Utwory I Am Kloot wykorzystano w m.in. następujących produkcjach:

    Wywiady i koncerty I Am Kloot

    • dodatek DVD do limitowanej edycji albumu Gods and Monsters (2005) – zawiera fragmenty koncertu zarejestrowanego 12 października 2003 w manchesterskim klubie The Ritz, wybrane teledyski oraz wywiad z zespołem
    • dodatek DVD do albumu I Am Kloot Play Moolah Rouge (2008) – zawiera wywiad z wokalistą zespołu (przeplatany fragmentami koncertów itp.) oraz specjalne wykonania piosenek „na żywo”, zarejestrowane w Moolah Rouge Studios
    • I Am Kloot: Berlin (reż. Kirk Jones, 2010) – krótki film dokumentujący pobyt grupy I Am Kloot w Berlinie w marcu 2010[98]. Zawiera m.in. nagrania z koncertu I Am Kloot w klubie muzycznym Lido (26 marca 2010) oraz wypowiedzi członków zespołu na temat albumu Sky at Night[98].

    Z gościnnym udziałem członków grupy I Am Kloot

    • Lola da Musica, odcinek pt. „New Acoustic Movement” (prod. 2001 VPRO, reż. Paula van den Elsen) – wyprodukowany przez holenderską telewizję VPRO dokument poświęcony nurtowi New Acoustic Movement. W filmie obok I Am Kloot zaprezentowano również zespoły Kings of Convenience i Turin Brakes[99][a].
    • Music Made in Manchester (autor Paul Baskerville, reż. Nicola Graef, 2002) – francusko-niemiecki film dokumentalny na temat manchesterskiej sceny muzycznej. Składa się kolejno z wywiadów z: I Am Kloot, Peterem Hookiem, Ianem Brownem, Johnnym Marrem, grupą Haven, duetem Lamb, Peterem Turnerem i Guyem Garveyem z grupy Elbow, Damonem Goughem (pseudonim Badly Drawn Boy) oraz z muzykami grup Alfie i Doves. Dokument został zrealizowany dla Norddeutscher Rundfunk (NDR) we współpracy z francusko-niemiecką stacją Arte.
    • Crimeface (reż. Krishna Stott; film interaktywny, produkcja internetowa z lat 2004-2007, nagrodzona główną nagrodą i nagrodą publiczności Webby Awards 2008 w kategorii „The Experimental Online Film and Video”[100]) – w motywie muzycznym filmu zagrał Andy Hargreaves oraz Keir Stewart (The Durutti Column, jeden z producentów muzycznych albumu I Am Kloot, odpowiedzialny za mastering I Am Kloot Play Moolah Rouge)[101][102]. Krishna Stott jest reżyserem współpracującym z grupą (wyreżyserował m.in. teledyski do „Life in a Day”, „From Your Favourite Sky” i „Proof”). Oprócz tego, w filmie pojawia się żeńska grupa El Troupe, która wystąpiła w teledysku do „3 Feet Tall” i towarzyszyła zespołowi na niektórych koncertach[101].
    • Year Zero: The true story of Phase 4 (reż. Steve Manford, 2005) – brytyjski film z udziałem Johna Bramwella i Petera Jobsona[103][104]
    • Manchester: Beyond Oasis (reż. Brett Gregory, 2012) – brytyjski film dokumentalny na temat manchesterskiej sceny muzycznej, zawiera m.in. wywiad z Peterem Jobsonem. Film dostępny jest bezpłatnie w Internecie od 29 czerwca 2012[105].
    • The Beatles' Please Please Me: Remaking a Classic (2013) – film dokumentujący przebieg sesji 12 Hours to Please Me (zob. szczegóły wyżej)

    Zobacz też

    • You, Me and the Alarm Clock – solowy album Johna Bramwella

    Przypisy

    Bibliografia

    Linki zewnętrzne

    Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

fb custom audience

adform