Edyta Bartosiewicz

  • Edyta Małgorzata Bartosiewicz) – polska wokalistka, autorka tekstów i piosenek, a także producent muzyczny. Pięciokrotna laureatka nagrody polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyka. Członkini Akademii Fonograficznej ZPAV. Edyta Bartosiewicz działalność artystyczną rozpoczęła w drugiej połowie lat 80. XX wieku. Po okresie występów amatorskich związała się z zespołem pod nazwą Staff przekształconą później w Holloee Poloy. Wraz z grupą piosenkarka zarejestrowała swój debiut fonograficzny zatytułowany The Big Beat (1990). Utrzymana w stylistyce szeroko pojętej muzyki alternatywnej płyta nie odniosła sukcesu. Wkrótce potem zespół zakończył działalność, a wokalistka podjęła solową działalność artystyczną.

    W 1992 roku ukazał się solowy, pop-rockowy debiut piosenkarki zatytułowany Love, jednakże sukces komercyjny przyniosła jej druga płyta. Wydany w 1994 roku album pt. Sen uzyskał status trzykrotnej platyny sprzedając się w nakładzie 600 tysięcy egzemplarzy. Znaczną popularnością w kraju cieszyły się pochodzące z płyty piosenki "Tatuaż", "Koziorożec" oraz tytułowy "Sen". Na kanwie popularności drugiego wydawnictwa rok później do sprzedaży trafił jej trzeci album zatytułowany Szok'n'Show. Na wyróżnionej dwukrotną platyną płycie znalazły się m.in. piosenki "Szał" i "Zegar", notowane na licznych listach przebojów w kraju.

    Dwa lata później ukazał się czwarty album Bartosiewicz pt. Dziecko. Na wyróżnionej platyną płycie znalazły się prawdopodobnie najpopularniejsze piosenki w dorobku piosenkarki "Jenny" i "Skłamałam". Kompozycje uplasowały się na 1. miejscu m.in. Listy Przebojów Programu Trzeciego i Szczecińskiej Listy Przebojów Polskiego Radia. W 1998 roku ukazał się piąty album studyjny wokalistki pt. Wodospady. Wraz z postępującą degradacją rynku fonograficznego w Polsce pod koniec lat 90. XX w. materiał spotkał się z komercyjnym niepowodzeniem, nie uzyskał żadnego certyfikatu sprzedaży.

    W pierwszej dekadzie XXI w. Bartosiewicz rozpoczęła prace nad szóstym albumem studyjnym. Realizację nagrań wielokrotnie przerywała, goszcząc w międzyczasie na płycie piosenkarza Krzysztofa Krawczyka – To, co w życiu ważne (2004). Nagrana w duecie, a pochodząca z płyty piosenka pt. "Trudno tak..." odniosła sukces komercyjny. Notowana m.in. na listach przebojów Polskiego Radia kompozycja została wyróżniona także Fryderykiem. W latach późniejszych Bartosiewicz ograniczyła działalność do nielicznych występów scenicznych. Piosenkarka stała się także przedmiotem licznych doniesień medialnych, odwołujących się do jej problemów zdrowotnych. W 2010 roku piosenkarka wznowiła działalność. Bartosiewicz wystąpiła podczas Orange Warsaw Festival, gdzie zaprezentowała nowy repertuar, a także zapowiedziała premierę nowej płyty. Ostatecznie premiera albumu zatytułowanego Renovatio nastąpiła w 2013 roku.

    Jest kompozytorką, autorką tekstów, aranżerką i producentką większości swoich utworów. Jej albumy sprzedały się w łącznym nakładzie ponad miliona egzemplarzy. 16 piosenek dotarło do pierwszego miejsca Listy Przebojów Programu Trzeciego. Poza karierą solową gościła także w nagraniach takich wykonawców jak: Krzysztof Krawczyk, Wojciech Waglewski, Kobranocka, Acid Drinkers, Róże Europy, Varius Manx, Agressiva 69 czy Kazik Staszewski.

    Była żoną Leszka Kamińskiego. Mają syna.

    Biografia

    Uczęszczała do XXXIII Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Warszawie. Trenowała siatkówkę i łyżwiarstwo szybkie. Po skończeniu liceum podjęła studia w SGPiS w Warszawie (obecnie SGH). Wówczas założyła w Mińsku Mazowieckim swój pierwszy zespół muzyczny, lecz w 1986 zdecydowała się wyjechać do Londynu. Do Polski wróciła po kilku miesiącach.

    Po czwartym roku porzuciła studia i dołączyła do grupy Staff, z którą – po zmianie nazwy na Holloee Poloy – wygrała Mokotowską Jesień Muzyczną w 1989 r., a potem nagrała płytę The Big Beat (1990). Piosenkarka współpracowała z artystami takimi jak: Wojciech Waglewski, Kazik Staszewski, Ziyo, Róże Europy, Acid Drinkers, Hey, Varius Manx, Human, Agressiva 69 oraz Kobranocka. Po definitywnym rozwiązaniu współpracy z zespołem rozpoczęła występy solowe. Płyta The Big Beat nie okazała się sukcesem komercyjnym, mimo to Bartosiewicz została w 1990 ogłoszona przez Magazyn muzyczny „najlepszą wokalistką”.

    Na przełomie 1991/92 roku, wraz z Rafałem Paczkowskim przystąpiła do nagrania w warszawskim Studio S-4 płyty Love. W maju 1992 materiał ten ukazał się na polskim rynku nakładem Studia Izabelin. Płyta cieszyła się popularnością i osiągnęła statut złotej. W 1991 roku podpisała kontrakt z londyńską firmą Chrysalis na wydanie Love na Zachodzie. Piosenkarka nie cieszyła się jednak popularnością w Wielkiej Brytanii. W 1992 na Festiwalu w Sopocie została uznana za wokalistkę roku, a także zdobyła nagrodę Bursztynowego Słowika.

    18 września 1994 ukazała się druga płyta Edyty Bartosiewicz, zatytułowana Sen. Opublikowało ją Izabelin Studio. W nagraniu tego materiału wzięli udział nowi (poza Krzysztofem Polińskim – perkusja) muzycy: Michał Grymuza – gitary, Radosław Zagajewski – bas, Krzysztof Palczewski – klawisze. Realizacją nagrań zajął się Leszek Kamiński (mąż Bartosiewicz od 1990).

    W drugiej połowie września 1994 odbyła się trasa koncertowa w 9 największych miastach Polski, promująca nową płytę. W podsumowaniu miesięcznika „Tylko Rock” Edyta została wybrana przez czytelników najlepszą wokalistką roku, a przebój „Sen” okazał się najpopularniejszą piosenką roku. 19 marca 1995 podczas uroczystości wręczania Fryderyków 1994, Edyta Bartosiewicz otrzymała dwie statuetki: za najlepszy album roku (kategoria płyta pop/rock) oraz jako najlepsza wokalistka roku. Album Sen uzyskał miano „Platynowej Płyty”; do dziś sprzedano 300 tys. egzemplarzy MC i CD.

    Na początku 1995 roku pojawił się singel „Wonderful tonight” – cover piosenki Erica Claptona, który doszedł do 2. miejsca Listy Przebojów Programu 3. Na początku lipca ukazał się singel z utworem „Szał”, który promował nową płytę Szok'n'Show. Płyta ta uzyskała miano Platynowej (do dziś sprzedano ponad 280 tys. egzemplarzy MC i CD). Artystka otrzymała Fryderyka 1995 za album rockowy oraz 8 nominacji do tej nagrody w innych kategoriach. Teledysk do piosenki „Zegar” otrzymał „Złotego Yacha” za najlepszy teledysk roku 1995. Nowym wyzwaniem Bartosiewicz, kończącym 1995 rok była produkcja muzyczna płyty zespołu Firebirds. Od października 1996 rozpoczęła się praca nad nowym albumem, który został nagrany w styczniu i w lutym 1997. Premiera płyty Dziecko odbyła się 9 czerwca 1997. Album uzyskał miano Platynowej Płyty.

    29 listopada 1999 roku ukazała się płyta zatytułowana Dziś są moje urodziny – The Best Of, będąca podsumowaniem twórczości artystki, którą promował premierowy utwór „XXI Wiek”. Na początku 2000 roku ukazał się singel „Mistrz”, który promował składankę. 1999 rok Bartosiewicz zakończyła rozstaniem ze swoją macierzystą wytwórnią fonograficzną – Universal Music Polska (dawniej PolyGram Polska / Izabelin Studio). W 2000 zdobyła tytuł Osobowości Dziesięciolecia magazynu „Tylko Rock”. W 2000 roku współpracowała z Justyną Steczkowską, Kazikiem Staszewskim oraz Anitą Lipnicką.

    W styczniu 2001 ukazała się z kolei „Opowieść” – piosenka, która znalazła się na kolejnej płycie z serii „Piątki na piątki w Radiu ZET”. Utwór w 2004 wykorzystano w filmie Nigdy w życiu!. W roku 2001 okazuje się także płyta zespołu Agressiva 69. Edyta Bartosiewicz wokalnie wspiera zespół w utworze pt. Egoiści, będącym ścieżką dźwiękową do filmu w reżyserii Mariusza Trelińskiego pod tym samym tytułem. Piosenkarka napisała kilka tekstów na płytę „Perła” (2002) Edyty Górniak, piosenka „Nie proszę o więcej” stała się drugim singlem tej płyty. Bartosiewicz również jest autorką tekstu do tytułowej piosenki – czwartego singla.

    Na początku 2002 roku Bartosiewicz rozpoczęła współpracę z wytwórnią BMG Poland i od 4 marca zaczęła pracę nad nową płytą. 17 czerwca tego samego roku odbyła się premiera singla „Niewinność”, który miał promować nową płytę. 29 czerwca odbyła się premiera teledysku do piosenki „Niewinność”. Premiera nowej płyty miała mieć miejsce w sierpniu 2002 r., płyta jednak nie została wydana.

    W roku 2004 Bartosiewicz wystąpiła w duecie, na płycie Krzysztofa Krawczyka w piosence „Trudno tak... (razem być nam ze sobą)...”. Piosenka ta stała się drugim singlem płyty „To, co w życiu ważne”. W sierpniu Edyta wystąpiła z Krzysztofem Krawczykiem na festiwalu w Sopocie. Piosenkarka wystąpiła także na Koncercie Sylwestrowym TVP.

    5 czerwca 2005 wystąpiła na Rynku w Krakowie na Festiwalu Piosenki Zaczarowanej, wśród artystów takich jak m.in. Anna Maria Jopek, Sylwia Wiśniewska, Urszula, Andrzej Piaseczny, Grzegorz Turnau, Michał Wiśniewski, Paweł Kukiz. We wrześniu 2005 wzięła udział w specjalnym koncercie z okazji 10-lecia zespołu Myslovitz, gdzie w duecie z Arturem Rojkiem zaśpiewała piosenkę pt. „Chciałbym umrzeć z miłości”. 2 września 2006 roku artystka wzięła udział w koncercie Tomasza Stańko, zatytułowanym „Tomasz Stańko i Goście”.

    Przez niemal dwa lata od tego momentu Edyta Bartosiewicz nie występowała publicznie. Na scenę powróciła 5 lipca 2008, kiedy w ramach festiwalu TOPtrendy w Sopocie wystąpiła na koncercie „Życie jak wino” z okazji 45-lecia pracy artystycznej Krzysztofa Krawczyka. W duecie z Krzysztofem Krawczykiem wokalistka zaśpiewała dwie piosenki: „Opowieść” i „Trudno tak... (razem być nam ze sobą)...”.

    28 sierpnia 2010 artystka zagrała koncert podczas Orange Warsaw Festival 2010.

    22 czerwca 2013 ukazał się nowy singel artystki zatytułowany "Rozbitkowie".

    Dyskografia

    • Love (1992)
    • Sen (1994)
    • Szok'n'Show (1995)
    • Dziecko (1997)
    • Wodospady (1998)
    • Dziś są moje urodziny (1999)
    • Renovatio (2013)
    • Love & more... (2014)

    Przypisy

    Linki zewnętrzne

    Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

fb custom audience
google remarketing

adform