Basta poco

Ornella Vanoni

  • Ornella Vanoni (ur. 22 września 1934 w Mediolanie) – włoska piosenkarka, jedna z najbardziej znaczących postaci we włoskiej muzyce rozrywkowej. W jej stylu wykonawczym zawarte są rozmaite gatunki muzyczne, począwszy od specyficznego dla północnych Włoch folkloru miejskiego (tzw. Canzoni della mala) po bossa novę i jazz.

    Biografia

    W wieku młodzieńczym Ornella Vanoni wstąpiła do szkoły teatralnej przy Piccolo Teatro di Milano; dyrektorem szkoły był Giorgio Strehler. On to zachęcił młodą adeptkę teatru do śpiewania. Wczesny repertuar Ornelli Vanoni tworzyły songi Brechta a także piosenki w stylu mediolańskiego folkloru miejskiego, tzw. "canzoni della mala vita" (pol. "pieśni o odwrotnej stronie życia"), które Strehler pisał dla niej razem Fiorenzo Carpim, Gino Negrim i Dario Fo. Piosenki te Ornella Vanoni zaprezentowała na festiwalu Festival dei Due Mondi, w Spoleto w 1959. Dwa lata wcześniej zadebiutowała jako aktorka teatralna w sztuce I Giacobini, Federico Zardiego.

    W owym czasie muzyka rozrywkowa przeżywała swój boom we Włoszech; powstawała włoska piosenka autorska. W 1960 roku Ornella Vanoni spotkala Gino Paolego. Zaowocowało to ich bliższą znajomością a także współpracą artystyczną. Ornella Vanoni włączyła do swojego repertuaru kilka piosenek Paolego, w tym znany Senza fine. W najbliższych latach artystka dzieliła życie zawodowe pomiędzy teatr a estradę.

    W 1961 Ornella Vanoni zdobyła nagrodę S. Genesio jako najlepsza aktorka w sztuce L'idiota Marcela Acharda. W tym samym roku wyszła za mąż za impresario teatralnego Lucio Ardenziego; rok później urodził im się syn Cristiano.

    W 1963 zdobyła po raz kolejny nagrodę S. Genesio za udział w sztuce La fidanzata del bersagliere Edoardo Antona.

    w 1964 wygrała Festiwal Piosenki Neapolitańskiej z piosenką Tu si 'na cosa grande, śpiewaną w parze z Domenico Modugno.

    W 1968 zajęła drugie miejsce na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo piosenką Casa Bianca Don Backy’ego. Inne znane piosenki Ornelli Vanoni z tego okresu to: La musica è finita, Una ragione di più, Domani è un altro giorno, Tristezza, Mi sono innamorata di te, L'appuntamento, Dettagli.

    W 1973 Ornella Vanoni założyła własną wytwórnię fonograficzną, la Vanilla i przeniosła się do Rzymu. Rozpoczęła owocną, długoletnią współpracę z autorem tekstów Sergio Bardottim.

    W 1976 Ornella Vanoni zainteresowała się muzyką brazylijską a zwłaszcza bossa novą. Rezultatem jej nowych poszukiwań był album La voglia, la pazzia, l'incoscienza e l'allegria, nagrany wspólnie z czołowymi muzykami brazylijskimi, Viniciusem de Moraes i Toquinho.

    W 1977 artystka dokonała kolejnego zwrotu nawiązując współpracę z rockowym zespołem New Trolls i odbywając z nim tournée, udokumentowane albumem Io dentro, io fuori.

    W latach 1978 – 1983 artystka mieszkała w rodzinnym Mediolanie. Wydane w tym okresie albumy Ricetta di donna, Duemilatrecentouno parole i Uomini utwierdziły jej pozycję na rynku fonograficznym. Ornella Vanoni nawiązała współpracę z innymi artystami (Loredana Bertè, Caterina Caselli, Gerry Mulligan, Lucio Dalla), odnowiła również starą znajomość z Gino Paolim, z którym w 1984 odbyła wspólne tournée udokumentowane albumem Insieme. Znalazła też czas na teatr – w 1985 wystąpiła w sztuce Commedia d'amore Bernarda Slade’a.

    W 1986 Ornella Vanoni i Sergio Bardotti podjęli się ambitnego zadania, postanawiając rozpropagować szerzej piosenkę włoską, która przeżywała wtedy głęboki kryzys: wywiesili narodową flagę na Manhattanie, pod którą Ornella Vanoni śpiewała włoskie przeboje przy akompaniamencie sław światowego jazzu.

    Wydała następnie album Ornella e... nagrany z takimi muzykami jak: George Benson, Herbie Hancock, Steve Gadd, Gil Evans, Michael Brecker i Ron Carter.

    W latach 90. nawiązała współpracę z kompozytorem i producentem Mario Lavezzim, który przyczynił się do wypracowania jej nowego stylu.

    Do najpopularniejszych albumów tej dekady oraz lat 2000. należą: Stella nascente (1992), Sheherazade (1995), Argilla (1997, owoc współpracy z producentem i aranżerem Beppe Quiricim i jazzmenem Paolo Fresu), La tua bocca da baciare (2001) a także kolejny album nagrany ze starym przyjacielem, Gino Paolim, Ti ricordi? No, non mi ricordo (2005)

    Odznaczenia

    Ornella Vanoni otrzymała Order Zasługi Republiki Włoskiej na wniosek Rady Doradczej premiera Republiki Włoskiej z 2 czerwca 1993

    Dyskografia

    Albumy

    • 1961 - Ornella Vanoni
    • 1963 - Le Canzoni di Ornella Vanoni
    • 1965 - Caldo
    • 1966 - Ornella
    • 1967 - Ornella Vanoni
    • 1968 - Ai miei amici cantautori
    • 1969 - Io sì - Ai miei amici cantautori vol.2
    • 1970 - Appuntamento con Ornella Vanoni
    • 1971 - Ah! L'amore l'amore, quante cose fa fare l'amore! (live)
    • 1972 - Un gioco senza età
    • 1972 - Hits (kompilacja)
    • 1972 - L'amore (kompilacja)
    • 1973 - Dettagli
    • 1973 - Ornella Vanoni e altre storie
    • 1974 - A un certo punto
    • 1974 - La voglia di sognare
    • 1974 - Quei giorni insieme a te (kompilacja)
    • 1975 - Uomo mio bambino mio
    • 1976 - La voglia la pazzia l'incoscienza l'allegria
    • 1976 - Amori miei
    • 1976 - Più
    • 1976 - Màs (wydany na rynku latynoamerykańskim)
    • 1977 - Album (wydany na rynku frankofońskim)
    • 1977 - Io dentro
    • 1977 - Io fuori
    • 1978 - Vanoni
    • 1979 - Oggi le canto così, vol.1
    • 1980 - Oggi le canto così, vol.2
    • 1980 - Ricetta di donna
    • 1981 - Duemilatrecentouno parole
    • 1982 - Licht und schatten (wydany na rynku niemieckim)
    • 1982 - Oggi le canto così, vol.3
    • 1982 - Oggi le canto così, vol.4
    • 1983 - Uomini
    • 1985 - Insieme (live)
    • 1986 - Ornella &...
    • 1987 - O
    • 1989 - Il giro del mio mondo
    • 1990 - Quante storie
    • 1992 - Stella nascente
    • 1993 - In più - 17 brani che vi ricanterei volentieri (kompilacja)
    • 1995 - Io sono come sono... (kompilacja)
    • 1995 - Sheherazade
    • 1997 - Argilla
    • 1999 - Adesso (live)
    • 2001 - Ornella Vanoni live rtsi (live)
    • 2001 - E poi...la tua bocca da baciare
    • 2001 - Un panino una birra e poi...
    • 2002 - Sogni proibiti
    • 2003 - Noi, le donne noi
    • 2004 - Ti ricordi? No non mi ricordo
    • 2005 - VanoniPaoli Live (live)

    Single (wybór)

    • 1959 - Ma mi.../Le mantellate
    • 1961 - Senza fine/ e qualcuno ti dirà
    • 1961 - Cercami/Un grido
    • 1963 - Che cosa c'è/La fidanzata del bersagliere
    • 1964 - Tu sì 'na cosa grande/Ammore mio
    • 1965 - Abbracciami forte/Non voglio più
    • 1966 - Io ti darò di più/Splendore nell'erba
    • 1967 - La musica è finita/Un uomo
    • 1967 - Tristezza/l mio posto qual è
    • 1968 - Casa Bianca/Serafino
    • 1969 - Una ragione di più/Quando arrivi tu
    • 1970 - Eternità/Sto con lui
    • 1970 - L'appuntamento/Uomo, uomo
    • 1971 - Domani è un altro giorno/C'è qualcosa che non sai
    • 1971 - Il tempo d'impazzire/Variante
    • 1972 - Che barba amore mio/Il mio mondo d'amore
    • 1973 - Dettagli/Pazza d'amore
    • 1973 - Sto male/Superfluo
    • 1974 - Stupidi/La gente e me
    • 1974 - La voglia di sognare/Guardo, guardo e guardo
    • 1975 - Uomo mio, bambino mio/Canta canta
    • 1976 - Più/Dimmi almeno se
    • 1977 - Domani no/Ti voglio
    • 1980 - Innamorarsi/Il telefono

    Filmografia

    • 1961 Romolo e Remo
    • 1963 Canzoni in bikini
    • 1964 Amori pericolosi
    • 1979 I viaggiatori della sera

    Bibliografia

    Linki zewnętrzne

    Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

fb custom audience

adform