Liberty Calls!

Mike Watt

  • Mike Watt, właśc. Michael David Watt (ur. 20 grudnia 1957, Portsmouth) – amerykański gitarzysta basowy, wokalista i kompozytor. Współzałożyciel i autor wielu utworów zespołów tj.: The Reactionaries, Minutemen, Firehose, Banyan i Dos. Od 2003 członek grupy The Stooges.

    Kariera

    Watt urodził się w Portsmouth (Wirginia). Jeszcze jako dziecko przeprowadził się z rodzicami do San Pedro w Kalifornii. Tutaj poznał D. Boona z którym się zaprzyjaźnił. Obaj zainspirowani ruchem punk wraz z wokalistą Martinem Tamburovichem i perkusistą Georgem Hurleyem utworzyli w 1978 grupę The Reactionaries. Po rozpadzie zespołu w 1979 Watt z D. Boonem i Hurleyem utworzyli nową grupę – Minutemen, której kariera trwała do 23 grudnia 1985, kiedy w wypadku samochodowym zginął D. Boon. Śmierć D. Boona mocno odcisnęła się na psychice Watta, który rozważał porzucenie działalności muzycznej. W 1986 pochodzący z Ohio Ed Crawford – zagorzały fan Minutemen, który przy ich piosenkach nauczył się grać na gitarze – zdołał przekonać Watta i Hurley'a do stworzenia nowego zespołu. W ten sposób powstało trio Firehose, które jeszcze w tym samym roku zadebiutowało fonograficznie. W międzyczasie Watt utworzył duet Dos (na dwie gitary basowe) z Kirą Roessler (ex – Black Flag), która od 1987 do 1994 była jego żoną. Po rozpadzie Firehose w 1994 rozpoczął karierę solową nagrywając pierwszy album Ball-Hog or Tugboat? (1995) sygnowany własnym nazwiskiem. W tym czasie występował gościnnie z członkami zespołów: Sonic Youth, Beastie Boys, Nirvana, Soul Asylum i Screaming Trees. W 1996 zagrał na płycie Good God's Urge grupy Porno for Pyros. W 1997 nagrał drugi album Contemplating the Engine Room zawierający autobiograficzne wątki, a także utworzył z Stephenem Perkinsem eksperymentalną grupę Banyan. W 2003 został zaproszony przez Iggy'ego Popa do reaktywowanego zespołu The Stooges, w którym zastąpił zmarłego w 1975 Dave'a Alexandera.

    W 1981 utworzył razem z D. Boonem i M. Tamburovichem wytwórnię fonograficzną New Alliance Records, którą sprzedali w 1985 Gregowi Ginnowi – właścicielowi SST Records.

    Dyskografia

    • Ball-Hog or Tugboat? (1995)
    • Contemplating the Engine Room (1997)
    • The Secondman's Middle Stand (2004)
    • Hyphenated-Man (2011)

    z Minuteflag

    • Minuteflag (1986)

    z Firehose

    • Ragin', Full On (1986)
    • If'n (1987)
    • Sometimes, Almost Always (1988)
    • Fromohio (1989)
    • Flyin' the Flannel (1991)
    • Live Totem Pole (1992)
    • Mr. Machinery Operator (1993)

    z Dos

    • Dos (1986)
    • Justamente Tres (1996)
    • Dos y Dos (2011)

    z Crimony

    • The Crimony E.P. (1988)

    z Banyan

    • Banyan (1997)
    • Anytime at All (1999)
    • Live at Perkins' Palace (2004)

    z The Stooges

    • Telluric Chaos (2005)
    • The Weirdness (2007)
    • Ready to Die (2013)

    z Steve'em Mackay'em

    • Sometimes Like This I Talk (2011)
    • North Beach Jazz (2011)

    z The Hand to Man Band

    • You Are Always on Our Minds (2012)

    z Anywhere

    • Anywhere (2012)

    z Il Sogno Del Marinaio

    • La Busta Gialla (2013)

    z CUZ

    • CUZ (2014)

    Linki zewnętrzne

    Źródła

    Przypisy

    Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

fb custom audience

adform