I Want Candy

Shaquille O'Neal

  • Shaquille Rashaun „Shaq” O’Neal (ur. 6 marca 1972 w Newark, New Jersey) – były koszykarz amerykański grający w lidze NBA na pozycji centra, czterokrotny mistrz NBA: trzykrotnie z zespołem Los Angeles Lakers i raz z Miami Heat, w sezonie 2007/08 przeszedł do Phoenix Suns, a w sezonie 2009/10 grał w Cleveland Cavaliers. W sierpniu 2010 roku podpisał kontrakt na 2 sezony z Boston Celtics. Mistrz olimpijski i mistrz świata.

    25 czerwca 2005 uzyskał stopień magistra z zarządzania biznesem na Uniwersytecie w Phoenix. 1 czerwca 2011 ogłosił zakończenie kariery sportowej. W maju 2012 uzyskał tytuł doktora na uniwersytecie Barry.

    Kariera zawodowa

    Shaquille O’Neal do NBA trafił w 1992 r. Został wybrany w drafcie z numerem pierwszym przez Orlando Magic. W swoim debiutanckim sezonie został uznany najlepszym debiutantem roku oraz ustanowił rekord wszech czasów w liczbie wykonanych wsadów do kosza. W 1995 r. wystąpił w pierwszym swoim finale, Orlando przegrało jednak z Houston Rockets 0-4, a Shaq przegrał w pojedynku centrów z Hakeemem Olajuwonem. W tymże sezonie zdobył tytuł króla strzelców ligi (drugi tytuł zdobył w sezonie 1999/2000). Reprezentował USA na MŚ w Toronto i IO w Atlancie, zdobywając na obu imprezach złote medale. O’Neal przeszedł do Los Angeles Lakers, w barwach których święcił swe największe triumfy. Zdobył trzy tytuły mistrza NBA (2000, 2001, 2002), za każdym razem zostając najlepszym zawodnikiem finałów. W 2000 r. został wybrany najlepszym zawodnikiem ligi.

    Pod wpływem jego ogromnej dominacji w strefie podkoszowej wynikającej z potężnej sylwetki (216 cm wzrostu oraz wagi wahającej się pomiędzy 135 kg na początku kariery a 146 na jej końcu) i nieprzeciętnej siły zmieniono w 2001 przepisy – dozwolono obronę strefową. Również z powodu jego warunków fizycznych musiano wzmocnić konstrukcję koszy w całej lidze po tym, jak kilkakrotnie, wykonując wsady, spowodował ich zniszczenie w sezonie 1992-93.

    Mimo świetnej współpracy O'Neala z Kobem Bryantem i zdobytych tytułów, w 2004 r. odszedł, skłócony z młodszym kolegą, do Miami Heat. I w tym klubie zdobył mistrzostwo NBA (2006). Na początku 2008 r. przeszedł do Phoenix Suns. Mimo blisko czterdziestu lat, wciąż należał do najlepszych centrów ligi. Po raz 15. wystąpił w meczu gwiazd, uzyskując wraz z Kobem Bryantem tytuł MVP All Star. Po zakończeniu play-off w 2009 roku Suns uzgodnili transfer Shaqa do Cleveland Cavaliers. W 2010 roku podpisał dwuletni kontrakt z Boston Celtics. W dniu 1 czerwca 2011 za pośrednictwem serwisu Twitter ogłosił zakończenie kariery. 6 czerwca odbyła się konferencja prasowa, na której Shaquille O’Neal oficjalnie potwierdził zakończenie kariery i rozstanie się z NBA jako zawodnik. Shaquille O’Neal był jednym z najbardziej dominujących zawodników w całej historii i zdecydowanie najbardziej dominującym podczas swej długiej kariery. Jako jedyny aktywny zawodnik w sezonie 2010/2011 był w czołówce 50 najlepszych graczy w historii NBA.

    2 kwietnia 2013 w przerwie meczu Los Angeles Lakers z Dallas Mavericks, koszulka z jego numerem 34 została zastrzeżona i od tego momentu nikt nie będzie mógł w barwach drużyny z Los Angeles z nią występować.

    Osiągnięcia

    NCAA

    • Zawodnik Roku AP (1991)[4]
    • Zawodnik Roku UPI (1991)[5]
    • Laureat Rupp Trophy (1991)[6]
    • 2-krotnie wybrany do All-American First Team (1991, 1992)[7]
    • Lider NCAA w zbiórkach (1991)[7]
    • Lider NCAA w blokach (1992)[7]

    NBA

    • 4-krotny mistrz NBA (2000-02, 2006)[8]
    • 2-krotny finalista NBA (1995, 2004)[8]
    • 3-krotny MVP Finałów NBA (2000-02)[8]
    • MVP sezonu zasadniczego NBA (2000)[8]
    • 15-krotnie wybierany do Meczu Gwiazd NBA (1993-98, 2000-07, 2009)[9]. Z powodu kontuzji nie wystąpił w 1997, 2001 i 2002 roku.
    • 3-krotny MVP Meczu Gwiazd (2000 - razem z Timem Duncanem), 2004, 2009 - wspólnie z Kobem Bryantem)[10]
    • 2-krotny król strzelców ligi NBA – (1995, 2000)[11]
    • 10-krotny lider NBA w skuteczności rzutów z gry (1994, 1998-2002, 2004-06, 2009 - rekord NBA)[12]
    • Debiutant Roku (1993)[13]
    • Wybrany do All-NBA Rookie First Team (1993)[14]
    • 8-krotnie wybierany do All-NBA First Team (1998, 2000–06)[15]
    • 2-krotnie wybierany do All-NBA Second Team (1995, 1999)[15]
    • 4-krotnie wybierany do All-NBA Third Team (1994, 1996–97, 2009)[15]
    • 3-krotnie wybierany do All-NBA Defensive Second Team (2000–01, 2003)[16]
    • 2-krotny zdobywca NBA IBM Award (2000-01)[17]
    • 10–krotny zawodnik miesiąca NBA (grudzień 1993, marzec 1994, listopad 1994, grudzień 1997, styczeń 1998, kwiecień 1998, listopad 1999, luty–marzec 2000, kwiecień 2001)[18]
    • Zawodnik miesiąca konferencji zachodniej NBA (marzec 2003)[18]
    • Zawodnik miesiąca konferencji wschodniej NBA (marzec 2005)[18]
    • 12–krotny zawodnik tygodnia NBA (15.11.1992, 12.12.1993, 4.12.1994, 5.03.1995, 3.03.1996, 15.12.1996, 16.11.1997, 22.03.1998, 5.12.1999, 20.02.2000, 12.03.2000, 8.04.2001)[19]
    • 7–krotny zawodnik tygodnia konferencji zachodniej NBA (3.03.2002, 24.02.2002, 10.03.2002, 9.03.2003, 6.04.2003, 21.03.2004, 7.12.2003)[20]
    • Zawodnik tygodnia konferencji wschodniej NBA (19.12.2004)[21]
    • 4-krotny debiutant miesiąca NBA (listopad 1992-luty 1993)[22]
    • Zaliczony do grona 50 Najlepszych Zawodników w Historii NBA (NBA's 50th Anniversary All-Time Team - 1996)[23]
    • Klub Lakers zastrzegł należący do niego w numer 34[24]

    Kadra

    • Mistrz olimpijski (1996)[25]
    • Mistrz świata (1994)[26]
    • MVP mistrzostw świata (1994)[27]
    • Zaliczony do All-Tournament Team, podczas mistrzostw świata (1994)[28]
    • Laureat nagrody USA Basketball Male Athlete of the Year (1994)[29]

    Rekordy kariery

    • 61 punktów
    • 28 zbiórek
    • 10 asyst
    • 5 przechwytów
    • 15 bloków
    • 55 minut gry

    Statystyki

    Na podstawie Basketball-Reference.com (ang.)

    Play-offy

    Dyskografia

    • Shaq Diesel (1993)
    • Shaq Fu - Da Return (1994)
    • The Best of Shaquille O'Neal (1996)
    • You Can't Stop the Reign (1996)
    • Respect (1998)
    • Presents His Superfriends, Vol. 1 (2001)

    Jako reżyser

    • Cousin Skeeter (1998)

    Jako producent filmowy

    • Czarodziej Kazaam (Kazaam) (1996)
    • Stalowy rycerz (Steel) (1997)

    Przed kamerą

    • NBA Super Slams 2 (1994) jako on sam
    • Drużyna asów (Blue Chips) (1994) jako Neon
    • Czarodziej Kazaam (Kazaam) (1996) jako Kazaam
    • Special Effects: Anything Can Happen (1996) jako on sam
    • NBA In the Paint (1997) jako on sam
    • Stalowy rycerz (Steel) (1997) jako John Henry Irons/Steel
    • Operacja "Hamburger" (Good Burger) (1997) jako Shaquille O’Neal
    • The Story of Fathers & Sons (1999) jako on sam
    • NBA Now! Showmen of Today (2000) jako on sam
    • MTV Icon: Janet Jackson (2001) jako on sam
    • Luźny gość (Freddy Got Fingered) (2001) jako Shaquille
    • The Wash: Hip hopowa myjnia (The Wash) (2001) jako Norman
    • Straight Clownin' (2002) jako on sam
    • The Bros. (2002) jako on sam
    • Shaq's All Star Comedy Roast II: Emmitt Smith (2003) jako on sam
    • One Love (I) (2003)
    • Po zachodzie słońca (After the Sunset) (2004) jako on sam
    • NBA Dynasty Series - Los Angeles Lakers: The Complete History (2004) jako on sam
    • The Year of the Yao (2004) jako on sam
    • Before, During and 'After the Sunset' (2005) jako on sam
    • Straszny film 4 (Scary Movie 4) (2006) jako Shaq

    Przed kamerą gościnnie

    • Arli$$ (1996-2002) jako on sam
    • For Your Love (1998-2002) jako on sam
    • Sin City Spectacular (1998-1999) jako on sam
    • Cousin Skeeter (1998) jako on sam
    • Egzamin z życia (The Parkers) (1999-2004) jako on sam
    • Jackass (2000-2002) jako on sam
    • Pohamuj entuzjazm (Curb Your Enthusiasm) (2000) jako on sam
    • Static Shock (2000-2004) jako on sam (głos)
    • On, ona i dzieciaki (My Wife and Kids) (2001) jako on sam
    • The Bernie Mac Show (2001) jako on sam
    • Open Access (2004) jako on sam
    • Słoneczna Sonny (2010) Jako on sam

    Linki zewnętrzne

    Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

fb custom audience

adform