Lucio Dalla

  • Lucio Dalla (ur. 4 marca 1943 w Bolonii, zm. 1 marca 2012 w Montreux w Szwajcarii) – włoski piosenkarz i kompozytor, mający za sobą długą i znaczącą karierę muzyczną, w ciągu której nagrał wiele albumów, sprzedanych w milionach egzemplarzy pod szyldem wytwórni RCA, Sony i BMG. Skomponował również ścieżki dźwiękowe do filmów i programów telewizyjnych

    Biografia

    Lata 50. i 60.=

    Już jako młody człowiek Lucio Dalla zaczął grać na akordeonie i klarnecie. Po przeprowadzce do Rzymu wstąpił do zespołu Second Roman New Orleans Jazz Band, a w 1960 roku – do zespołu Flipper. Przełom nastąpił w 1963 roku, kiedy – w trakcie konkursu wokalnego Cantagiro – Gino Paoli zaoferował mu swoje usługi jako producent. Rok później Dalla nagrał swoje pierwsze piosenki dla wytwórni RCA: „Lei” i „Ma questa sera”, które jednak nie zdobyły powodzenia. W 1966 roku zadebiutował na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, podczas którego wykonał piosenkę „Paff ... bum”, wspólnie z zespołem The Yardbirds. W tym samym roku ukazał się debiutancki album artysty, zatytułowany 1999. W 1967 roku Dalla wystąpił jako support Jimiego Hendrixa na koncercie w klubie Piper w Mediolanie.

    Lata 70.

    W 1970 roku Lucio Dalla wydał album Terra di Gaibola, zawierający piosenkę „Occhi di ragazza”, z którą Gianni Morandi reprezentował Włochy podczas 15. Konkursu Piosenki Eurowizji. Rok później ukazała się płyta pt. Storie di casa mia, którą promowały utwory „Il gigante e la bambina”, „Itaca”, „La casa in riva al mare”. W latach 1974–1977 współpracował z bolońskim poetą Roberto Roversim, efektem tej współpracy były trzy znaczące albumy: Il giorno aveva cinque teste, Anidride solforosa i Automobili. W 1977 roku Dalla zdecydował się sam pisać teksty do swoich piosenek, które ukazały się na albumach Com'è profondo il mare (1977) i Lucio Dalla (1978; hity „Anna e Marco” i „L'anno che verrà”).

    Lata 80.

    Lata 80. stały się dla artysty dekadą popularności i rekordowych sprzedaży jego płyt. Przełomowe okazały się tu lata 1979 i 1981. W 1979 wspólnie z kolegą Francesco De Gregorim Dalla odbył trasę koncertową Banana Republic udokumentowaną albumem live pod tym samym tytułem. W roku następnym wydał album Dalla, po którym przyszły następne: Lucio Dalla (1981) Dalla (1983), Viaggi organizzati (1984), Bugie (1985) i Dallamericaruso (1986). Na tym ostatnim znalazła się piosenka „Caruso”, uznana przez krytyków za arcydzieło. Sprzedana została w wielomilionowym nakładzie, w trzydziestu wersjach, w tym w wykonaniu Luciano Pavarottiego. Ocenia się, że tylko ta wersja utworu znalazła około 9 mln nabywców.

    Lata 90.

    W 1990 roku w telewizji Dalla zaprezentował swoją nową piosenkę „Attenti al lupo” i kolejny album Cambio, sprzedany w ok. 1 400 000 egzemplarzy. W 1994 roku artysta wydal album Henna a 1996 Canzoni, sprzedany w ilości ponad 1 300 000 egzemplarzy. W sezonach letnich 1998 i 1999 wystąpił z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej Musica Sinfonica di 76 śpiewając swoje najbardziej znane utwory w aranżacjach orkiestrowych. Dekadę lat 90. zamknął albumem Ciao, wydanym 9 września 1999 roku, dokładnie 33 lata po wydaniu swego debiutanckiego albumu. Album Ciao zdobył status podwójnej platyny.

    Lata 2000.

    W wiek XXI artysta wkroczył albumem Luna Matana, wydanym 12 października 2001. Oprócz działalności autorskiej i piosenkarskiej Lucio Dalla był także łowcą talentów. W rodzinnej Bolonii założył wytwórnię Pressing S.r.l., która wylansowała takich wykonawców jak: Stadio, Ron, Luca Carboni, Samuele Bersani a także przyczyniła się do artystycznego odrodzenia Gianniego Morandiego. Dalla dał się również poznać jako kompozytor muzyki filmowej pisząc ścieżki dźwiękowe do filmów m.in. Mario Monicellego, Michelangelo Antonioniego i Michele Placido. Otworzył własną galerię sztuki No Code w Bolonii. Lucio Dalla był autorem udanych programów telewizyjnych: Te vojo bene assaie, Capodanno, RaiUno – Taxi, Rai Tre – S.Patrignano. W 2008 roku wystawił na scenie Operę Żebraczą (z librettem Johna Gaya), w której wystąpili piosenkarka i aktorka Angela Baraldi oraz Peppe Servillo z Avion Travel.

    Odznaczenia

    • Wielki Oficer Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – 3 listopada 2003 roku na wniosek prezydenta Republiki Włoskiej[7]
    • Komandor Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – 27 grudnia 1986 na wniosek Rady Doradczej premiera Republiki Włoskiej[8]

    Dyskografia

    • 1966 – 1999[a]
    • 1969 – Geniale
    • 1970 – Terra di gaibola
    • 1971 – Storie di casa mia
    • 1973 – Il giorno aveva cinque teste
    • 1975 – Anidride solforosa
    • 1976 – Automobili
    • 1977 – Com'è profondo il mare
    • 1978 – Live @ RTSI (live)
    • 1979 – Lucio Dalla
    • 1979 – Banana Republic (live, z Francesco De Gregorim)
    • 1980 – Dalla
    • 1981 – Lucio Dalla
    • 1983 – Dalla
    • 1984 – Viaggi organizzati
    • 1985 – Bugie
    • 1986 – Dallamericaruso (live)
    • 1988 – Dalla/Morandi
    • 1988 – Dalla/Morandi In Europa
    • 1990 – Cambio
    • 1992 – Amen
    • 1994 – Henna
    • 1996 – Canzoni
    • 1999 – Ciao
    • 2001 – Luna matana
    • 2002 – Caro amico ti scrivo
    • 2003 – Lucio
    • 2006 – 12000 Lune
    • 2007 – Il contrario di me
    • 2008 – La neve con la Luna
    • 2009 – Angoli nel cielo
    • 2010 – Work in Progress

    Przypisy

    Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

fb custom audience
google remarketing

adform