Black Planet

The Sisters Of Mercy

  • The Sisters of Mercy – zespół muzyczny powstały w Wielkiej Brytanii w mieście Leeds w 1977 roku. Liderem grupy jest wokalista Andrew Eldritch. Od początku lat 90. zespół zaprzestał nagrywania nowych albumów i prowadzi jedynie działalność koncertową wraz ze zmienną ekipą muzyków (jedynie Andrew Eldritch i Dr Avalanche są zawsze obecni w składzie.)

    Grupa jest przedstawicielem nurtu gotyckiego rocka. Ma w swoim dorobku zaledwie trzy albumy studyjne, a każdy z nich został nagrany w innym składzie i innym stylu muzycznym. Cechą łączącą wszystkie wydawnictwa jest śpiew Andrew Eldritcha, który jest znany z bardzo niskiego głosu oraz jednostajne dźwięki automatu perkusyjnego nazwanego Dr Avalanche. Oprócz wymienionych wcześniej trzech oryginalnych płyt, należy dodać do tego zestawu jeszcze jedną, w którą byli zaangażowani Eldritch oraz Dr Avalanche, zatytułowaną "GIFT" wydaną pod nazwą "The Sisterhood". Płyta ta jest owocem sporu z byłymi muzykami i powstała w 1986 roku.

    Historia

    Początki zespołu 1980-1983

    Początki zespołu sięgają roku 1980, kiedy to w Leeds doszło do spotkania dwóch przyszłych członków zespołu Andrew Eldritcha oraz Gary Marxa. Obaj panowie postanowili spróbować swoich sił w muzyce, gdyż jak potem ujawniono w wywiadzie, bardzo chcieli usłyszeć siebie w radio. Gary Marx rozpoczął próby z gitarami a Eldritch na perkusji. W tym składzie dokonano nagrania pierwszego singla zespołu The Sisters of Mercy, zawierającego trzy utwory "Damage Done/Watch/Home of the Hit-men". Nazwa zespołu została przyjęta po obejrzeniu filmu Roberta Altmana zatytułowanego McCabe & Mrs. Miller, który w pewnym momencie jest zilustrowany utworem muzycznym Leonarda Cohena noszącym tytuł właśnie "The Sisters of Mercy".

    W następnym roku do zespołu doszedł basista Craig Adams, a zespół zakupił automat perkusyjny, który został ochrzczony Dr Avalanche. Taką samą nazwę noszą wszystkie zestawy perkusyjne, używane przez zespół od tamtej pory. Ten zakup, pozwolił Eldritchowi objąć stanowisko wokalisty i głównego autora tekstów oraz producenta utworów. Kolejnym nowym członkiem zespołu został Ben Gunn, który pod koniec 1981 roku objął stanowisko drugiego gitarzysty. W tym składzie, zespół dokonał nagrań kilku singli, które zyskały spory rozgłos na lokalnym rynku niezależnym. Największy sukces wówczas odniósł utwór "Temple of Love", przypomniany wiele lat później w nowej wersji nagranej w duecie, ze zmarłą na AIDS, izraelską wokalistką Ofrą Hazą. Efektem tej popularności stało się podpisanie kontraktu z wydawnictwem WEA przed upływem 1983 roku. W tym roku, doszło jeszcze do pierwszego konfliktu personalnego w składzie zespołu. Ben Gunn nie potrafił podporządkować się charyzmatycznemu liderowi i postanowił opuścić zespół. Na przestrzeni lat będzie jeszcze wielokrotnie dochodziło do takich sytuacji.

    First and Last and Always (1984-1985)

    Ben Gunn został zastąpiony przez Wayne Husseya, który zaistniał już wcześniej na brytyjskim rynku muzycznym z powodu jego wcześniejszego zaangażowania w projekt Dead or Alive, który zyskał dużą popularność w kręgach kultury pop, ale był pogardzany wśród fanów muzyki niezależnej. Hussey oprócz stanowiska drugiego gitarzysty okazał się też dobrym kompozytorem, a także próbowany był jako wokalista w niektórych utworach. Ostatecznie nie zaśpiewał w żadnym utworze wydanym oficjalnie, ale znane są bootlegi z jego wokalem w kilku utworach zespołu. W tym składzie, grupa nagrała pierwszą długogrającą płytę First and Last and Always (1985). Album odniósł spory sukces i ostatecznie osiągnął 14 pozycję na liście Bilboard, co było zupełnie niespotykane wśród zespołów sceny niezależnej.

    Następnym krokiem była trasa koncertowa promująca wspomniany krążek. W trakcie trasy z zespołem pożegnał się jej założyciel - Gary Marx, który także nie zniósł apodyktycznego charakteru Eldritcha. Po odejściu Marx założył nowy zespół Ghostdance. Trasa została dokończona w trójosobowym składzie, a ostatni koncert na tej trasie, w Royal Albert Hall w Londynie (18.06.1985) został zarejestrowany i wydany na kasecie VHS zatytułowanej Wake.

    The Sisterhood (1985-1987)

    Krótko po zakończeniu trasy koncertowej Andrew Eldritch postanowił przenieść sie do Hamburga, gdzie rozpoczął pisanie utworów na kolejną płytę. Początkowo dołączyli do niego także pozostali dwaj muzycy Wayne Hussey, oraz Craig Adams - późniejsi założyciele grupy The Mission. Po krótkim pobycie w Niemczech Hussey i Adams odeszli z zespołu i powrócili do Anglii, gdyż jak głosi legenda pokłócili się z Eldritchem o honoraria ze sprzedaży poprzedniego albumu. Dwóch byłych członków zespołu postanowiło założyć nowy zespół który pierwotnie miał nosić nazwę "The Sisterhood" i na próbach wykonywali utwory, wcześniej nagrane, (ale nie wydane) przez zespół The Sisters of Mercy. Eldritch uznał to za wysoce nieuczciwy krok i postanowił pozwać obu panów do sądu oraz w bardzo krótkim czasie nagrał album, który sygnował nazwą The Sisterhood, tak aby "zabić" tę nazwę dla innych. Sam album został zatytułowany "The Gift" (1986) (z ang. "prezent", z niem. "trucizna"), co ma także swój dwuznaczny wydźwięk. Według niepotwierdzonych informacji proces zakończył się, zwycięstwem Eldritcha i przyznaniem mu odszkodowania w wysokości 25 tysięcy funtów. Przypuszczenia te ma potwierdzać utwór "Jihad" który jest pierwszym na albumie The Sisterhood, kiedy wykrzykiwane są słowa "dwa", "pięć", "zero", "zero", "zero". W związku z zaistniałą sytuacja nowy zespół Husseya i Adamsa został przemianowany na The Mission.

    Floodland (1987-1989)

    Kolejna płyta zespołu została już wydana znowu pod szyldem The Sisters of Mercy i zatytułowana była Floodland (1987). W składzie obok Eldritcha i niezastąpionego Doktora Avalanche pojawiła się była basistka zespołu The Gun Club Patricia Morrison, która pomagała wcześniej mu przy projekcie "The Sisterhood". Jak stwierdził w późniejszych wywiadach Eldritch została ona przyjęta do zespołu tylko ze względu na to, że miała najbardziej niesamowite włosy, jakich wcześniej nie widział oraz że lepiej wyglądała niż grała. Niezaprzeczalny jest jednak fakt, że słychać jej śpiew w utworach z płyty "Floodland" oraz że występowała w teledyskach zespołu. Dlatego zupełnie nieuprawniona jest teza jakoby nie należy zaliczać jej w poczet członków zespołu. Z drugiej strony, w tym czasie zespół nie koncertował, a nagrania linii basu (jak twierdzą plotki) mogły być dokonane przez innych artystów.

    Płyta "Floodland", zrealizowana przez Larrego Alexandra oraz Jima Steinmana w pompatycznym stylu określanym jako "wagnerowski" od nazwiska słynnego kompozytora operowego Ryszarda Wagnera, osiągnęła pozycję numer 5 w zestawieniu najlepiej sprzedających się płyt w Wielkiej Brytanii. Wśród utworów zamieszczonych na tym krążku jest piosenka zatytułowana "This Corrosion" co do której Eldritch zastrzegł sobie, że tekst tej piosenki nie może zostać przetłumaczony na inny język i że pozwie przed sąd każdego tłumacza który odważy się to zrobić.

    Vision Thing (1990-1993)

    Od 1990 r. Eldritch kompletuje zupełnie nowy skład zespołu - w miejsce P. Morrison doszedł Tony James (ex. Sigue Sigue Sputnik) - bas, oraz gitarzyści - Andreas Bruhn - kompletnie nieznany niemiecki gitarzysta z Hamburga i Tim Bricheno (ex. All About Eve). W tym składzie grupa nagrała trzeci ostatni jak dotąd album, stylistycznie zbliżony do konwencji hard rocka "Vison Thing". W tym składzie odybyła się trasa koncertowa (także z koncertem we Wrocławiu) promująca to wydawnictwo. Część tej trasy miała odbyć się w Stanach Zjednoczonych wraz z zespołem Public Enemy, ale została odwołana w połowie trwania ze względu na zagrożenie starcia się dwóch grup fanów obydwóch zespołów. Te wydarzenia podsyciły tylko konflikt Eldritcha z macierzystą wytwórnia płytową East West Records która była spadkobierca wcześniej wymienionego WEA. Ten konflikt doprowadził do zaprzestania wydawania płyt zespołu "The Sisters of Mercy" na terenie Stanów Zjednoczonych i są one tam dostępne tylko w drodze importu z Europy.

    W 1991 odszedł James (w 1992 r. wrócił na krótko do grupy, aby wziąć udział w nagraniu i promocji singla "Temple of Love" - nie brał jednak udziału w trasie koncertowej). Pod koniec 1992 r. grupa zawiesiła działalność. Rok później wznowiła ją w składzie obok Eldritcha z gitarzystą Adamem Pearsonem (pod koniec 1993 r. na kilka koncertów do grupy jako drugi gitarzysta wrócił Andreas Bruhn). Jednocześnie na rynku pojawiło się wydawnictwo "Some Girls Wander by Mistake" (1992) - które jest zbiorem wczesnych dokonań zespołu. Jednak jedynym efektem studyjnym działalności Sisters of Mercy był singel Under The Gun z 1993 r. W tym samym roku wydano płytę "A Slight Case of Overbombing" (1993) będącą swoistym greatest hits.

    Teraźniejszość (1993- )

    Dalsze lata wzmogły konflikt z wytwórnią muzyczną i w następnym okresie grupa skupiła się tylko na działalności koncertowej. W tym czasie do grupy doszedł drugi gitarzysta Mike Varjak, którego później zastąpił Chris Sheehan. W 2005 r. w miejsce Sheehan'a dołączył Chris May, który występuje również solo jako Robochrist. W 2006 r. odszedł Pearson, a jego miejsce w grupie zajął Ben Christo. Grupa kilkukrotnie występowała w Polsce: w 1991 (Wrocław), 2003 (Warszawa), 2006 (Kraków), 2009 (Warszawa i Kraków) i 2014 (Kraków).

    Muzycy

    Obecny skład zespołu

    • Andrew Eldritch - śpiew, instrumenty klawiszowe, gitara (1980-)
    • Chris May - gitara, śpiew (2005-)
    • Ben Christo - gitara, śpiew (2006-)
    • Dr Avalanche - automat perkusyjny (1980-)

    Byli członkowie zespołu

    • Gary Marx - gitara, śpiew (1980-1985)
    • Craig Adams - gitara basowa (1981-1985)
    • Ben Gunn - gitara (1981-1983)
    • Wayne Hussey - gitara, śpiew(1984-1985)
    • Patricia Morrison - gitara basowa (1985-1989)
    • Andreas Bruhn - gitara (1989-1993)
    • Tony James - gitara (1989-1991)
    • Tim Bricheno - gitara (1990-1992)
    • Adam Pearson - gitara, gitara basowa, śpiew (1993-2005)
    • Chris Sheehan - gitara , śpiew (1996, 2000-2003)
    • Mike Varjak - gitara (1997-1999)
    • Dan Donovan - instrumenty klawiszowe (1990-1991)

    Dyskografia

    Single

    "Detonation Boulevard" oraz "I Was Wrong" zostały wydane jako materiały promo, utwór "Black Planet" został wydany na stronie B w Stanach Zjednoczonych przez wytwórnię muzyczną Elektra na 12" płycie winylowej zatytułowanej "Walk Away" (singel).

    Linki zewnętrzne

    Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

fb custom audience
google remarketing

adform