Les Cowboys Fringants

  • Les Cowboys Fringants - kanadyjski zespół folk -rockowy. W rodzinnym Quebecu uchodzi za zespół niezmiernie popularny, wręcz kultowy, dzięki zaangażowaniu w walkę o niepodległość prowincji i ochronę środowiska. W 2006 roku założyli fundację Cowboys Fringants, która walczy o ochronę części terytorium prowincji. Wszyscy członkowie zespołu uczestniczą w pisaniu tekstów piosenek, choć większość jest stworzona przez Jean-François Pauzé. Ich piosenki, zabarwione ironią, są w dużej części krytyką społeczeństwa Quebecu.

    Skład zespołu

    • Karl Tremblay (wokal)
    • Jean-François Pauzé (gitara)
    • Marie-Annick Lépine (skrzypce, mandolina, akordeon, fortepian, banjo itd...)
    • Jérôme Dupras (gitara basowa, kontrabas)
    • David Jespersen (puzon)

    oraz:

    • Dominique Lebeau (perkusja) -odszedł z zespołu 22 sierpnia 2007

    Historia zespołu

    Początki

    Karl Tremblay i Jean-François Pauzé spotkali się po raz pierwszy we wrześniu 1994 w szatni po meczu hokejowym w miejscowości Repentigny. Około stycznia 1995 roku Karl odkrył, że Jean-François gra na gitarze. Sam przyznał, że śpiewa i szuka osób do założenia zespołu. W lutym 1995 Pauzé zaprosił Tremblay'a do piwnicy domu swoich rodziców, gdzie nagrali pierwszy utwór: Les routes du bonheur. Nazajutrz powstał Gaétane, a ostatecznie w tym okresie stworzyli około 20 piosenek.

    Latem 1996, Tremblay i Pauzé uczestniczyli w konkursie dla amatorów autorów-kompozytorów, organizowanym przez piwiarnie „ La Ripaille” w Repentigny i zajęli drugie miejsce. W trakcie trwania konkursu tłum widzów przyszedł ich wspierać. To wsparcie spowodowało przekonanie Marie-Annick Lépine, studentki skrzypaczki, którą Pauzé spotkał podczas swojej pracy letniej, do przyłączenia się do grupy w trakcie półfinałów i finału. Mały zespół rozpoczął poszukiwania basisty i perkusisty, aby ostatecznie uformować kapele. W efekcie, początkujący na basie, Jérôme Dupras, daleki kuzyn Marie-Annick Lépine, dołączył do zespołu. Następnie Dupras zaproponował Dominique'owi Lebeau, perkusiście już istniejącego zespołu, by również do nich dołączył. Wówczas Dominique Lebeau zgodził się zagrać z nimi tylko w wakacje, by nagrać pierwszą kasetę, gdyż zamierzał następnie kontynuować swoje studia.

    Pierwsze własne albumy

    W roku 1997 wydali swoją pierwszą kasetę 12 grandes chansons (12 wielkich piosenek), która zawierała 12 z 20 utworów, skomponowanych wcześniej przez Karla Tremblay'a i Jean-François Pauzé.

    Pod koniec 1998 roku, Pauzé et Lebeau zawiesili swoje studia, aby skomponować ich kolejny album. Nagrany podczas dwóch jesiennych dni 1997 roku, album sprzedał się w ponad tysiącu egzemplarzy i zespół zaczął być popularny w środowisku studenckim.

    Wciąż nie znajdując producenta, sami stworzyli swój kolejny album: Motel Capri. Został wydany w maju 2000 roku i wykupiony przez Imperium Kerozen, które rozpoczęło sprzedaż przez sklep. Motel Capri pozwoliło grupie odnieść skromny sukces i zdobyć małą społeczność fanów. Grupa uczestniczyła w festiwalu piosenki frankofońskiej w Montrealu latem 2000 roku oraz wyruszyła w trasę „Motel Capri” z pięćdziesiątką dat koncertów, co zapewniło im szerszą publiczność.

    Sukcesy

    W marcu 2002 ukazuje się album Break Syndical, który przypadł do gustu krytykom, po raz kolejny trasa koncertowa grupy kończy się sukcesem. Zespół zaczyna pojawiać się w rozgłośniach komercyjnych, a piosenka Toune d'automne staje się jednym z największych przebojów roku. Pod koniec 2002 roku zagrali przed publicznością liczącą 8000 osób.

    W maju 2003 roku grupa wydaje swój pierwszy album na żywo Attache ta tuque!. Jesienią zespół otrzymał nagrodę za alternatywny album, grupę roku, oraz występ roku na gali w Quebecu. Zwieńczeniem trasy, po 153 koncertach, był występ (po raz pierwszy) w Centre Bell - hali sportowej, mieszczącej 20 tysięcy osób. Mimo obaw organizatorów, sala została całkowicie zapełniona. W kwietniu 2004 roku, zespół wystąpił na koncercie w Paryżu, na który przybyły tłumy. Od tego czasu, grupa odgrywa ważną rolę we frankofońskiej Europie.

    W październiku 2004 roku, podczas gali w Quebecu, po raz drugi z rzędu są nominowani w kategorii grupa roku. W listopadzie ukazuję się ich nowy album - La Grand-Messe, 4 dni po wydaniu albumu rozpoczyna się trasa promująca płytę. Jesienią 2005 roku na gali w Quebecu, utwór Les Étoiles Filantes zdobywa nagrodę w kategorii piosenka roku.

    Sylwetka

    Zespół kultowy

    Od pojawienia się ich na muzycznej scenie Quebecu, Les Cowboys Fringants stali się obiektem prawdziwego kultu wśród lokalnej młodzieży. Są również znani w Europie frankofońskiej (Francja, Szwajcaria, Belgia). Istnieje nawet grupa fanów francuskich nazywana Les Cousins Fringants.

    Znaczenie dla muzyki Quebecu

    Les Cowboys Fringants są częścią trzech ważnych ruchów przemian muzycznych w Quebecu, Przede wszystkim wpisują się w odnowienie i popularyzacje muzyki tradycyjnej, jak grupa Mes Aïeux. Po drugie, znaczą z innymi grupami, jak Capitaine Révolte i Loco Locass, powrót muzyki zaangażowanej w sprawę Quebecu. Ruch, który wygasał w latach 1980-90, będąc ofiarą syndromu poreferendalnego (w 1995 roku, ludność Quebecu zagłosowała na 'nie' w referendum o suwerenność regionu), ale przede wszystkim zalania świata muzyką komercyjną, charakterystyczną dla tego okresu. Przekaz Les Cowboys Fringants jest lewicowo-reformatorski, wspierający popularną solidarność, ochronę środowiska i suwerenność Quebecu, wszystko dostosowane do realiów współczesnego Quebecu. Po trzecie, przyjęli styl prosty i minimalistyczny, będący jednocześnie inteligentnym i używając slangu w ich tekstach, na wzór Roberta Charlebois'a i Michela Tremblay'a, lecz stosując go bez zbędnej przesady.

    Problematyka piosenek i wpływy

    Typowe tematy poruszane w ich piosenka to środowisko, bieda, problemy osobiste i rodzinne, konsumpcjonizm, cynizm rządu lub apatia społeczeństwa do polityki. Te tematy raczej poważne, są często traktowane z humorem lub ironią. Ich teksty dotyczą zarówno historii Quebecu, niepodległości Quebecu, życia na przedmieściach, jak i tęsknoty za dzieciństwem i młodością. Ich dzieła muzyczne są znane z setek postaci fikcyjnych, których przygody są śledzone z zainteresowaniem przez fanów. Les Cowboys Fringants są wielkimi fanami Passe-Partout i jego twórcy, Pierre'a F. Brault, jak i Renaud, znanego francuskiego piosenkarza.

    Oryginalność

    Oryginalność i świeżość zespół zawdzięcza w dużej mierze obecności Marie-Annick Lépine, której wkład muzyczny daje grupie znamienny charakter. Posiada ona wykształcenie klasyczne w grze na skrzypcach, a także wzbogaca piosenki swoją grą na mandolinie i akordeonie. Zespół jest również doceniany za sympatyczną osobowość i przyjazne relacje z fanami.

    Dyskografia

    • 12 Grandes chansons - (1997)
    • Sur mon canapé - (1998)
    • Motel Capri - (2000)
    • Enfin Réunis - (2001)
    • Break syndical - (2002)
    • Attache ta tuque! - (2003 - live)
    • La Grand Messe - (2004)
    • Au Grand Théâtre de Québec - (2007 - live )
    • L'expédition - (2008)
    • Sur un air de déjà vu - (2008)

    Filmografia

    • Centre Bell 30 décembre 2003 - (2004)

    Linki zewnętrzne

    Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

fb custom audience
google remarketing

adform