Tainted Love

Scorpions

  • Scorpions – zespół hardrockowy założony 12 listopada 1965 roku w Hanowerze (Niemcy). Od momentu założenia zespołu, ich muzyka wahała się od hard rocka do heavy metalu. Trzon zespołu stanowią założyciel grupy, gitarzysta Rudolf Schenker oraz wokalista Klaus Meine.

    Zespół znany jest z utworu „Rock You Like a Hurricane”, będącego w latach 80. hymnem zespołu, a także z wielu singli takich jak „Send Me an Angel”, „Still Loving You” czy „Wind of Change”.

    Zespół notowany był na 46. miejscu VH1's Greatest Artists of Hard Rock, a utwór „Rock You Like a Hurricane” na 18. miejscu VH1's list of the 100 Greatest Hard Rock Songs.

    Scorpions są jednym z najlepiej sprzedających się zespołów wszech czasów, z wynikiem ponad 75 milionów sprzedanych płyt na całym świecie.

    Historia

    Jeszcze przed nagraniem pierwszego albumu do założyciela grupy, gitarzysty Rudolfa Schenkera, dołączył wokalista Klaus Meine – obaj do dziś stanowią trzon grupy.

    Debiutancka płyta Lonesome Crow wydana w 1972 roku – w składzie: K. Meine, R. Schenker, M. Schenker, W. Dziony, L. Heimberg – wpisywała się w nurt rocka progresywnego.

    Po jej wydaniu oraz odbyciu trasy koncertowej zespół rozpadł się. M.in. z powodu odejścia do grupy UFO Michaela Schenkera oraz powołania do wojska Rudolfa Schenkera. Ten drugi, po zakończeniu służby, reaktywował Scorpions w nowym składzie – Klaus Meine, Rudolf Schenker, Uli Jon Roth, Jürgen Rosenthal, Francis Buchholz.

    Po ukazaniu się drugiej płyty Fly to the Rainbow (1974) współpracę ze Scorpions rozpoczął producent Dieter Dierks, pod którego okiem zespół stopniowo ewoluował tworząc utwory z gatunku klasycznego hard rocka i heavy metalu (Top Of The Bill, Pictured Life, Catch Your Train), sporadycznie próbował sił w repertuarze balladowym (In Your Park), tworzył także utwory oceniane dziś jako zalążki power metalu (He’s a Woman, She’s a Man). W międzyczasie nagrywane były także utwory psychodeliczne, czasami nawiązujące do dokonań Jimiego Hendrixa, głównie za sprawą upodobań kompozytora i gitarzysty Uliego Rotha (Hell Cat, Polar Nights, Virgin Killer).

    Muzyk ten rozstał się ze Scorpions w 1977 roku, zakładając własny zespół – Electric Sun. Okres współpracy zespołu z Rothem zamknął pierwszy w historii Scorpions album koncertowy, Tokyo Tapes (1978).

    Rotha zastąpił Matthias Jabs (grający z zespołem do dziś), tymczasowo powrócił także wyrzucony z zespołu UFO Michael Schenker (mający wówczas problemy z narkotykami i alkoholem), obaj wzięli udział w nagraniu kolejnej studyjnej płyty Scorpions, Lovedrive (1979). Płyta ta, dość różnorodna stylistycznie (m.in. metalowe utwory, np. Another Piece of Meat, ballady, np. Holiday i Always Somewhere czy instrumentalny Coast to Coast) została wysoko oceniona przez krytyków i publiczność. Zaliczana jest dziś do najlepszych płyt zespołu obok nagranej później płyty Blackout (1982) z utworami Dynamite, China White, When the Smoke is Going Down, a także płyty Love at First Sting (1984) ze Still Loving You, Bad Boys Runnning Wild i Rock You Like a Hurricane.

    Do dziś wiele utworów nagranych na wyżej wymienionych płytach oraz m.in. The Zoo z Animal Magnetism (1980) czy We’ll Burn the Sky z Taken By Force (1977) stanowi trzon repertuaru koncertowego grupy.

    Po ukazaniu się ww. płyt, koncertowaniu, w tym na terenie USA razem m.in. z zaprzyjaźnioną grupą AC/DC, nastąpił wzrost popularności Scorpions, rozpoczął się okres udanych tras koncertowych i występów na wielkich festiwalach rockowych, m.in. Rock in Rio (1985) z Ozzym Osbourne’em, AC/DC, Iron Maiden oraz na Monsters of Rock m.in. wraz z Metallicą, Van Halen, Dokken i Kingdom Come.

    W 1985 roku ukazała się pionierska w formie kaseta video World Wide Live – impresja z życia zespołu w czasie trasy koncertowej oraz fragmenty koncertów.

    Zespół w tym czasie stanowili: Klaus Meine, Rudolf Schenker, Matthias Jabs, Herman Rarebell, Francis Buchholz.

    W 1988 roku (po czteroletniej przerwie) ukazała się kolejna studyjna płyta, Savage Amusement. Album mimo powodzenia w stacjach radiowych został źle oceniony przez recenzentów i fanów zespołu – uznano go wówczas za najgorszą płytę zespołu, a jednym z zarzutów było jego fatalne brzmienie. Konsekwencją tego było zakończenie wieloletniej współpracy z producentem Dieterem Dierksem.

    Mimo złych ocen albumu zespół nadal z powodzeniem koncertował. W 1989 r. wraz z innymi wykonawcami (Motley Crue, Cinderella, Bon Jovi, Ozzy Osbourne) wystąpił na Moscow Music Peace Festival.

    Zespół postanowił o stworzeniu brzmienia mniej wygładzonego, wręcz garażowego i takie też posiada kolejna płyta Crazy World (1990), która paradoksalnie stała się największym komercyjnym sukcesem zespołu w historii, ale głównie dzięki melodyjnej balladzie Wind of Change z tekstem odnoszącym się do przemian ustrojowych w Europie Środkowo-Wschodniej. Utwór stał się przebojem w wielu krajach. Przed Wind of Change pojawiały się w mediach bardziej rockowe utwory z tej płyty – Tease Me Please Me oraz Don’t Believe Her.

    W lipcu 1990 zespół wziął udział w berlińskim koncercie The Wall Live in Berlin zorganizowanym przez Rogera Watersa z okazji upadku Muru Berlińskiego.

    Dwa lata później zespół opuścił basista Francis Buchholz, jego odejście odbyło się w atmosferze skandalu, wcześniej bowiem wspomniany muzyk dopuścił się malwersacji finansowych i naraził zespół na problemy finansowe i prawne. Nowym basistą został Ralph Rieckermann.

    Sukcesu komercyjnego Crazy World nie powtórzył kolejny album grupy – Face the Heat (1993), którym muzycy chcieli się zdystansować od postrzegania ich twórczości poprzez pryzmat Wind Of Change. M.in. dlatego pierwszym singlem z tej płyty był jeden z najcięższych utworów płyty Alien Nation. Album oceniany jest jako zbyt nierówny.

    Kolejne wydawnictwa studyjne Scorpions to eksperymenty, m.in. próba stworzenia melodyjnej płyty poprockowej (Pure Instinct – 1996), a także płyty z zastosowaniem dźwięków elektronicznych (Eye II Eye – 1999). Oba albumy nie osiągnęły sukcesu komercyjnego, nie znalazły uznania także u fanów zespołu i u recenzentów.

    W międzyczasie zespół opuścił Herman Rarebell, który postanowił rozpocząć pracę w studio nagraniowym, jego miejsce zajął znany wcześniej m.in. z Kingdom Come Amerykanin James Kottak (gra w zespole do dziś).

    Dobre recenzje towarzyszyły ukazaniu się albumów, na których znalazły się głównie nowe wersje kompozycji z lat 80., wykonywanych z orkiestrą symfoniczną Berliner Philharmoniker – Moment of Glory (2000), oraz koncertowej płyty „unplugged”, czyli aranżacji utworów w stylistyce akustycznej (2001) – Acoustica. Oba wydawnictwa powstały dzięki pomocy Christiana Kolonovitsa – austriackiego kompozytora i dyrygenta.

    Również album Unbreakable z nowymi utworami z 2004 roku mimo pewnych niedoskonałości uzyskał pozytywne recenzje. Utwory typu New Generation, Blood Too Hot czy Through My Eyes nawiązują do charakterystycznego dla Scorpions stylu z okresu ich największej popularności.

    W czasie nagrywania tej płyty do zespołu dołączył nowy basista – Paweł Mąciwoda, dotychczasowy postanowił zająć się nagrywaniem muzyki filmowej w USA.

    W 2006 r. – wraz z gośćmi – byłymi członkami zespołu Scorpions – Ulim Rothem, Michaelem Schenkerem oraz Hermanem Rarebellem, grupa wystąpiła na festiwalu Wacken Open Air. Zapis koncertu ukazał się na DVD.

    14 maja 2007 roku ukazał się album – Humanity – Hour 1. Jest to pierwszy album koncepcyjny w historii zespołu. Duży wpływ na styl muzyczny miał producent Desmond Child. Muzyka zawarta na tym albumie jest dość różnorodna stylistycznie. Znajdują się tu utwory nawiązujące do heavy metalu, hard rocka, pop rocka, popu, a także do nu metalu.

    4 czerwca 2009 roku grupa dała w Gdańsku koncert w Stoczni Gdańskiej w ramach cyklu Przestrzeń Wolności.

    24 stycznia 2010 roku na swojej oficjalnej stronie internetowej zespół podziękował wszystkim fanom za wsparcie i ogłosił zakończenie kariery. Miało to nastąpić po kilkuletniej trasie koncertowej promującej płytę Sting in the Tail. Gitarzysta Matthias Jabs wspomniał m.in. o możliwości występu Scorpionsów na otwarciu piłkarskich Mistrzostw Świata, które odbyły się w 2014 roku w Brazylii. W wywiadzie dla Arizona Republic powiedział:

    4 listopada 2011 nakładem wytwórni płytowej Sony Music ukazała się płyta Comeblack zawierająca nowe wersje dawnych utworów zespołu Scorpions oraz interpretacje z repertuaru innych wykonawców.

    31 sierpnia 2012 roku grupa zagrała w zajezdni MPK przy ul. Grabiszyńskiej we Wrocławiu. Koncert odbył się z okazji 32. rocznicy dolnośląskiej „Solidarności”.

    W dniach 11, 12 i 14 września 2013 roku zespół wystąpił w trzech koncertach z serii MTV Unplugged, które zorganizowano w odnowionym starożytnym Teatrze Lycabettus w stolicy Grecji – Atenach. Z koncertów powstał materiał audio i wideo pt. „Scorpions – MTV Unplugged”.

    Mimo wcześniejszych zapowiedzi zespół nie zawiesił działalności. Nadal mają zamiar nagrywać i występować na żywo.

    23 lutego 2015 roku ukazał się album studyjny Return to Forever.

    Skład

    Obecny skład

    • Klaus Meine – wokal, gitara (w utworach instrumentalnych)
    • Rudolf Schenker – gitara
    • Matthias Jabs – gitara (od 1978)
    • James Kottak – perkusja (od 1996)
    • Paweł Mąciwoda – gitara basowa (od 2003)

    Byli członkowie zespołu

    • Joe Wyman – perkusja (1972)
    • Michael Schenker – gitara (1971–1973, 1978)
    • Lothar Heimberg – gitara basowa (1968–1972)
    • Jürgen Rosenthal – perkusja (1973–1975)
    • Rudy Lenners – perkusja (1975–1977)
    • Uli Jon Roth – gitara (1973–1978)
    • Wolfgang Dziony – perkusja (1965–1972)
    • Francis Buchholz – gitara basowa (1973–1992)
    • Herman Rarebell – perkusja (1977–1995)
    • Ralph Rieckermann – gitara basowa (1992–2003)

    Dyskografia

    Albumy studyjne

    • 1972 Lonesome Crow
    • 1974 Fly to the Rainbow
    • 1975 In Trance
    • 1976 Virgin Killer
    • 1977 Taken by Force
    • 1979 Lovedrive
    • 1980 Animal Magnetism
    • 1982 Blackout
    • 1984 Love at First Sting
    • 1988 Savage Amusement
    • 1990 Crazy World
    • 1993 Face the Heat
    • 1996 Pure Instinct
    • 1999 Eye II Eye
    • 2000 Moment of Glory (z orkiestrą symfoniczną)
    • 2004 Unbreakable
    • 2007 Humanity – Hour 1
    • 2010 Sting in the Tail
    • 2011 Comeblack
    • 2015 Return to Forever

    Albumy koncertowe

    • 1978 Tokyo Tapes
    • 1985 World Wide Live
    • 1995 Live Bites
    • 2001 Acoustica
    • 2013 MTV Unplugged

    Wideografia

    VHS

    • 1985 First Sting
    • 1985 World Wide Live
    • 1988 To Russia with Love
    • 1989 Moscow Music Peace Festival
    • 1991 Crazy World Tour Live

    DVD

    • 2000 Moment of Glory
    • 2001 Acoustica
    • 2002 A Savage Crazy World
    • 2005 Unbreakable World Tour 2004: One Night in Vienna
    • 2007 Live at Wacken Open Air 2006: A Night to Remember
    • 2009 Amazonia. Live In The Jungle
    • 2013 MTV Unplugged

    Blu-ray

    • 2011 Get Your Sting And Blackout Live in 3D

    Albumy inne związane ze Scorpions

    • 2000 A Tribute To The Scorpions – covery utworów Scorpions, różni wykonawcy
    • 2009 Taken B-Side – nieoficjalne wydawnictwo zawierające większość utworów nagranych przez Scorpions, ale nie publikowanych na płytach z oficjalnej dyskografii
    • 1983 Love at First Sting (Studio Soundboard Live Rehearsal) – nagrania demo pierwotnych wersji utworów wydanych na płycie Love at First Sting z sekcją rytmiczną w składzie Jimmy Bain – Bobby Rondinelli.

    Inne utwory zespołu

    Wybrane utwory nagrane w wersji studyjnej, ale nie znajdujące się na płytach CD z oficjalnej dyskografii:

    Utwory z singli oraz te, które ukazały się jako bonusy na płytach długogrających:

    • Hey You
    • Destin
    • Daddy’s Girl
    • Rubber Fucker
    • Too Far
    • Dreamers
    • Cold
    • Thunder and Lightning

    Utwory z singli, nie wydane na żadnej dużej płycie:

    • Edge of Time
    • Partners in Crime
    • Miracle
    • White Dove – cover z repertuaru grupy Omega
    • When love kills love

    Utwory ze składanek:

    • Cause I Love You
    • Can’t Explain – cover z repertuaru The Who
    • Living for Tomorrow – istnieje tylko wersja koncertowa
    • Back to You
    • Bad For Good
    • Over the Top
    • Love is Blind
    • Start Me Up – angielskojęzyczna wersja Du Bist so Schmutzig

    Utwory niewydane:

    • New Horizons – istnieje tylko amatorskie nagranie z koncertu
    • My Generation – cover z repertuaru The Who, wykonanie koncertowe wspólnie z Faith No More

    Covery utworów zespołu

    czyli utwory napisane przez Scorpions i nagrane również przez innych wykonawców

    • The Zoo – Bruce Dickinson, Roy Z
    • The Sails of Charon – Testament
    • Animal Magnetism – Testament
    • He’s a Woman, She’s a Man – Helloween
    • Still Loving You – Sonata Arctica
    • Coming Home – Tankard
    • Blackout – Stratovarius
    • Blackout – Six Feet Under
    • Rock You Like a Hurricane – Sinergy
    • Crying Days (błędnie przedstawiane jako Polar Nights) – Therion
    • Fly to the Rainbow – Therion
    • In Trance – Fates Warning
    • Rock You Like a Hurricane – Green Day
    • Blackout – Rob Halford
    • Top of the Bill – Steel Prophet
    • When the Smoke is Going Down – System of a Down – 57-sekundowy fragment
    • Another Piece of Meat – Metalium
    • Don’t Stop at the Top – Children of Bodom
    • The Sails of Charon – Yngwie Malmsteen

    Linki zewnętrzne

    Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

fb custom audience

adform