Gilberto Gil

  • Gilberto Gil, właśc. Gilberto Passos Gil Moreira (ur. 26 czerwca 1942 w Salvadorze) – brazylijski pieśniarz, gitarzysta i kompozytor, od 2003 do 2008 minister kultury w Brazylii w rządzie Luiza Inácio Luli da Silva.

    Dzieciństwo i młodość

    Gilberto Gil urodził się w Salvadorze, w rodzinie wywodzącej się z klasy średniej. Większość dzieciństwa spędził w Ituaçu. Jego ojciec, José Gil Moreira, był lekarzem, a matka, Claudina Passos Gil Moreira, była nauczycielką.

    Gil zafascynował się muzyką śpiewaka i akordeonisty Luisa Gonzagi. W 1950 wraz z rodziną przeniósł się z powrotem do Salvadoru. Jeszcze w czasach szkolnych założył swój pierwszy zespół, Os Desafinados. Niedługo później, zainspirowany przez João Gilberto, zdecydował, że jego podstawowym instrumentem będzie gitara i zaczął grać bossa novę.

    Kariera muzyczna

    W 1963 Gil poznał Caetano Veloso, z którym zaczął współpracować i występować, wydając wkrótce singiel i EP.

    Na początku lat 60. głównym źródłem dochodów Gila było komponowanie dżingli do reklam telewizyjnych. Pod koniec lat 60. występował z zespołem z São Paulo Os Mutantes, grającym rock psychodeliczny.

    W lutym 1969 Gil i Veloso zostali aresztowani przez juntę i przewiezieni z São Paulo do Rio de Janeiro, gdzie spędzili kilka miesięcy w więzieniu, zanim zostali wypuszczeni pod warunkiem opuszczenia kraju. Podczas pobytu w więzieniu Gil zaczął medytować, przeszedł na makrobiotyczną dietę i zaczął studiować wschodnią filozofię.

    Po powrocie do Brazylii w 1972 Gil skupił się na karierze muzycznej oraz na działalności na rzecz ochrony środowiska.

    W 1998 zdobył nagrodę Grammy za najlepszy album world music (za Quanta Live), a w 2005 za najlepszy współczesny album world music (za Eletracústico). W maju 2005 został laureatem Polar Music Prize.

    Kariera polityczna

    Kariera polityczna Gila zaczęła się w 1987, kiedy to został wybrany miejskim sekretarzem ds. kultury w Salvadorze.

    W styczniu 2003 został Ministrem Kultury w rządzie Luiza Inácio Luli da Silva, mimo iż nie był członkiem jego Demokratycznej Partii Pracy i nie tworzył programu kulturalnego rządu.

    Krótko po objęciu stanowiska ministra, Gil zapoczątkował współpracę między państwem a Creative Commons. Jako minister sponsorował program Culture Points, dostarczającą technologię i edukację muzyczną ludziom żyjącym w biednych dzielnicach miejskich.

    Życie prywatne

    Czwartą żoną Gila jest Flora Nair Giordano Gil Moreira. Mają czwórkę dzieci, piąte zginęło w 1990 w wypadku samochodowym. Jego córka, Preta Gil, jest piosenkarką.

    Gil początkowo był chrześcijaninem, później zainteresował się wschodnią filozofią, afrykańskimi wierzeniami i teozofią, a obecnie jest agnostykiem.

    Otwarcie przyznaje, że przez lata palił marihuanę i uważa, że narkotyki powinny być legalnie dostępne i traktowane jak farmaceutyki.

    Muzyka

    Gil zazwyczaj śpiewa barytonem, czasem jednak zmienia śpiew na falset lub scat. Teksty jego piosenek poruszają problemy religii, ludowości brazylijskiej, psychologii, czasem jego teksty opierają się na grze słów, która jest trudno przetłumaczalna na inne języki.

    Był pionierem Tropicalismo, brazylijskiego ruchu artystycznego powstałego w latach 60. W późniejszych latach swojej kariery zainteresował się kulturą afroamerykańską, przede wszystkim muzyką reggae. W 1976, podczas podróży do Afryki, Gil spotkał w Lagos Stevie Wondera i Fela Kuti. Zainspirowany muzyką afrykańską, wykorzystał ją w swojej późniejszej twórczości. W latach 80. muzyka Gila zaczęła czerpać z nurtu disco i soul.

    Przypisy

    Linki zewnętrzne

    Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

fb custom audience
google remarketing

adform