GCTV 2

Good Charlotte

  • Good Charlotte – amerykański zespół grający muzykę pop punk i rock alternatywny, często błędnie klasyfikowany jako grający muzykę emo. Został założony w 1996 roku przez Joela i Benji Maddenów oraz perkusistę Aarona Escolopio. Resztę składu stworzyli Billy Martin i Paul Thomas. Po licznych perturbacjach związanych z perkusistami w 2007 roku do zespołu dołączył Dean Butterworth.

    Zespół osiągnął ogólnoświatową sławę dzięki swojemu drugiemu albumowi, The Young and the Hopeless (status 3-krotnej platynowej płyty w Stanach Zjednoczonych). Kolejna płyta The Chronicles of Life and Death zadebiutowała na 3. miejscu notowania magazynu Billboard. W 2008 roku albumem Good Morning Revival grupa zwróciła się w stronę rocka alternatywnego. Ogółem na świecie sprzedało się około 8 milionów ich płyt.

    Najbardziej znane single zespołu – Lifestyles of the Rich and Famous, I Just Wanna Live, Dance Floor Anthem (I Don't Wanna Be In Love) – osiągnęły status złotych płyt w Stanach Zjednoczonych.

    Historia

    Początki

    Bracia bliźniacy Benji i Joel dorastali w robotniczej rodzinie w miejscowości Waldorf w stanie Maryland. Ich starszy brat Josh przekazał im swoją fascynację płytami takich zespołów jak Rancid, Minor Threat, The Cure czy The Smiths. Benji rozpoczął naukę gry na gitarze w wieku 16 lat, kiedy Joel próbował już swoich sił jako wokalista.

    Po tym, jak dołączyli do nich: Paul Thomas (gitara basowa), Aaron Escolopio (perkusja) i Billy Martin (gitara, klawisze) zespół mógł rozpocząć działalność. Nazwę Good Charlotte zaczerpnęli z tytułu jednej z książek dla dzieci, a swój pierwszy koncert zagrali dla 20-osobowej publiczności w piwnicy swoich sąsiadów. Bez środków finansowych i powiązań w show businessie zaczęli działalność grupy. Nagrali pierwsze demo, sami napisali własną biografię, i rozesłali ją do tylu firm fonograficznych, ile potrafili znaleźć gazetach.

    Bracia bliźniacy ukończyli szkołę w czerwcu 1997 roku i w nagrodę dostali od mamy dwa bilety lotnicze do Kalifornii.
    "Kilka naszych ulubionych zespołów, takich jak Green Day, zaczynało grę w kalifornijskim klubie muzycznym 924 Gilman Street. Dlatego wycieczka do tego miejsca przypominała niemal pielgrzymkę. Zresztą nigdy wcześniej nie lecieliśmy samolotem!". Ze swojej wycieczki bracia wrócili pełni inspiracji i zdeterminowani jeszcze bardziej niż wcześniej. Wyprowadzili się z domu i przenieśli do Annapolis, zaczęli grać koncerty normalne i akustyczne. Zarabiali na swoje utrzymanie pracując w wielu różnych zawodach m.in. w centrach handlowych.

    Zaczęli zdobywać popularność grając na lokalnych festynach i w klubach. Zwyciężyli w miejscowym konkursie młodych talentów. Piosenka Can't Go On trafiła również na płytę promującą lokalne talenty. Zainteresowali sobą managera post-grunge'owego zespołu Lit (ich singel My Own Worst Enemy był wówczas bardzo popularny) i już wkrótce otwierali ich koncerty na całym Wschodnim Wybrzeżu. "Byliśmy bez kasy, bez transportu, więc praktycznie żadnych możliwości grania koncertów. Nasza mama mieszkała u sąsiadów w czymś, co przypominało komórkę na narzędzia i jedyne, co miała, to mini-van. Pozwoliła nam jeździć nim na koncerty mówiąc, że sama do pracy będzie chodzić piechotą. To pokazuje, jak bardzo była z nami przez ten cały czas". Dla niej nagrali piosenkę Thank You, Mom, która znalazła się na płycie Good Charlotte. Na nowojorskim koncercie z Lit, w grudniu 1999 roku, pojawili się przedstawiciele różnych wytwórni płytowych. W maju 2000 roku podpisali swój pierwszy kontrakt płytowy i już wkrótce nagrywali album w profesjonalnym studio.

    Pierwsza płyta (2000 – 2001)

    Ich debiutancki album Good Charlotte ukazał się we wrześniu 2000 nakładem wytwórni Epic Records. Wspięła się jednak tylko na 185. miejsce listy Biillboardu. Po sukcesie następnych płyt zyskała w Stanach Zjednoczonych miano złotej płyty.

    Radiowa stacja Y100 z Filadelfii nadawała piosenkę Little Things zanim jeszcze ta została wydana na singlu. Utwór był pierwszy na tamtejszej liście przez 15 wieczorów. Na początku roku 2001 Little Things już jako singel osiągnęło 23. miejsce na liście Modern Rocks Tracks. Po nagraniu teledysku do niej z zespołu odszedł Aaron, który dołączył do grupy swojego brata – Wakefield. Odtąd zespół był już w trasie niemal bez przerwy. Trzy miesiące koncertów z MxPx zaowocowały w 2001 roku zaproszeniem na trasę W.A.R.P. Tour, a potem dalszymi koncertami, także w Australii i Nowej Zelandii (gdzie ich płyta zyskała miano platynowej). Wówczas grupa zaskarbiła sobie wierność fanów i uwagę sieci MTV, która nadawała ich utwory: Little Things, The Motivation Proclamation i Festival Song (w teledysku do tego utworu wystąpił gościnnie zespół Linkin Park) na najwyższych rotacjach.

    Pod koniec 2001 grupa nagrała przeróbki utworów OMD i Bow Wow na potrzeby filmu "To nie jest kolejna komedia dla kretynów", a w 2002 gościnnie wzięła udział na debiutanckiej płycie zespołu Simple Plan o nazwie No Pads, No Helmets... Just Balls. W sierpniu 2002 Benji i Joel Maddenowie byli gospodarzami serii programów MTV "All Things Rock". Wszystkie te działania bardzo pomogły w promocji następnej płyty, którą wydano w październiku 2002.

    The Young and the Hopeless (2002 – 2003)

    Druga płyta Good Charlotte pt. The Young and the Hopeless zyskała w Stanach Zjednoczonych miano 3-krotnej platynowej płyty i 2-krotnej platyny w Kanadzie.

    Ósme miejsce na liście U.K. Singles Chart
    Do nagrania tej płyty został wynajęty Josh Freese. Po odejściu Josha perkusistą Good Charlotte został Chris Wilson. Polecili go członkowie zespołu The Used. Zespół rozpoczął nagrywanie kolejnej studyjnej płyty.

    The Chronicles of Life and Death (2004 – 2006)

    W 2004 roku ukazała się kolejna płyta zespołu pt. The Chronicles of Life and Death. Osiągnęła szczyt listy Australian ARIA Albums Chart. Z tej płyty również pochodzą single The Chronicles of Life and Death oraz We Believe.
    Po sukcesie utworu I Just Wanna Live z zespołu odszedł Chris Wilson, co spowodowało kryzys w zespole. Oficjalnym powodem były problemy zdrowotne (uraz łokci lub barków), które zaczęły doskwierać Wilsonowi po wydaniu albumu The Chronicles of Life and Death, jednak naprawdę perkusista musiał poddać się leczeniu odwykowemu. Członkowie grupy nie stronili od alkoholu, a do tego doszedł jeszcze konflikt z Chrisem, który po zakończeniu kuracji twierdził, że nie dostał żadnych pieniędzy za granie w zespole i pisanie tekstów piosenek. Konflikt został ostatecznie zażegnany. W 2005 r. zespół zagrał w Tokio na koncercie Live 8 oraz w Budapeszcie na festiwalu Sziget. Podczas trasy koncertowej Noise to the World Tour granej razem z Simple Plan nowym perkusistą grupy został Dean Butterworth.

    "Good Morning Revival"2007 – 2008)

    Po trzech latach przerwy 19 marca 2007 do sklepów trafił czwarty album zespołu Good Morning Revival. Joel w wywiadzie dla czasopisma Popcorn powiedział, że zespół długo szukał nowego brzmienia – najlepszym dowodem na to jest 60 nagranych piosenek, które nie nadają się na ten album. 15 tygodni od czasu premiery Good Morning Revival płyta uzyskała miano platynowej w Australii i złotej i Nowej Zelandii.

    W Australii, Nowej Zelandii i Europie płytę promował singel Keep Your Hands Off My Girl, a Ameryce Północnej The River. Trzecim singlem jest piosenka Dance Floor Anthem. The River jest pierwszym w karierze Good Charlotte duetem z innymi wykonawcami – towarzyszą im znajomi muzycy z Avenged Sevenfold – M.Shadows i Synyster Gates. Singel ten zajmował 2. miejsce na liście MuchMusic Countdown, a także 11. miejsce na liście New Zealand RIANZ Singles Chart. W połowie stycznia 2008 singel uzyskał także status złotej płyty w USA. Czwartym singlem była wydana w grudniu 2007 piosenka Misery. Podobnie jak Keep Your Hands Off My Girl nie została ukazana w Ameryce Północnej. Piątym i zarazem ostatnim singlem miała być piosennka Victims of Love, jednak ostatecznie na małej płycie wyszła piosenka Where Would We Be Now.

    Po koncertach w Azji i Europie – gdzie zespół wystąpił m.in. na festiwalach Rock am Ring, Rock im Park i Pinkpop – zespół koncertował w Ameryce Północnej razem z Justinem Timberlake. W październiku 2007 grupa odbyła tournée po Australii, które zostało skrócone o kilka koncertów z powodu złamania ręki przez basistę Paula Thomasa. Po tych koncertach grupa zrobiła przerwę do końca roku. W marcu 2008 zespół wystąpił w południowej Afryce. Było to spowodowane narodzinami córki wokalisty Joela Maddena. W marcu i kwietniu grupa gościła w Europie, a na początku maja dała jeszcze dwa koncerty w Stanach Zjednoczonych. W lecie zespół zagrał trasę Soundtrack of Your Summer Tour z grupą Boys Like Girls, a suportowani byli przez Metro Station i The Maine.

    14 sierpnia stacja MTV wyemitowała program Wrestling Society (WSX) z gościnnym udziałem zespołu. 1 listopada na gali MTV Europe Music Awards zespół wręczył statuetkę w kategorii Best Album.

    25 listopada 2008 odbyła się premiera pierwszego kompilacyjnego albumu w historii zespołu – Greatest Remixes, na którym znajdują się najpopularniejsze piosenki grupy zremiksowane lub zaśpiewane przez takie osoby jak Joe Hahn, The Game, Patrick Stump, Mat Devine czy William Beckett. Na płycie znajduje się także premierowa piosenka zespołu – Anxiety.

    Cardiology (2009 – 2010)

    Po przerwie w koncertowaniu, w sierpniu 2009 zespół wszedł do studia, by nagrać nową płytę studyjną. Jej produkcją miał zająć się Howard Benson, znany z produkcji płyt zespołu My Chemical Romance. Jak dla MTV powiedział wokalista Joel Madden niektóre piosenki przypominają mu Blink-182. Ostatecznie album zostanie wydany 2 listopada 2010 nakładem wytwórni Capitol Records. Pierwszym singlem z płyty będzie utwór Like It's Her Birthday. Zespół zaprezentował tę kompozycję po raz pierwszy w maju 2010 w trakcie trasy koncertowej Bamboozle Road Show.

    Aktywizm

    Benji Madden i Billy Martin są wegetarianami, a cały zespół działa w organizacji Ludzi na rzecz Etycznego Traktowania Zwierząt. Piosenka Lifestyles of the Rich and Famous znalazła się na składance tej organizacji, a sama grupa zagrała na gali z okazji Humanitarian Awards Show. Członkowie zespołu protestowali także przeciw złemu traktowaniu kurcząt przez sieć KFC.

    Grupa wspiera także walkę z AIDS. W 2008 członkowie zespołu wzięli udział w sesji zdjęciowej H&M Fashion Against AIDS campaign w specjalnie zaprojektowanych na tę okazję t-shirtach przez Billy'ego Martina.

    Skład zespołu

    Obecni członkowie

    • Joel Madden – śpiew, okazyjnie gitara rytmiczna
    • Benji Madden – gitara prowadząca, chórki
    • Billy Martin – gitara rytmiczna, instrumenty klawiszowe
    • Paul Thomas – gitara basowa
    • Dean Butterworth – perkusja

    Byli członkowie

    • Aaron Escolopio (1996-2001)
    • Josh Freese (2002)
    • Chris Wilson (2003-2005)

    Dyskografia

    Płyty studyjne

    • Good Charlotte (26 września 2000)
    • The Young and the Hopeless (1 października 2002)
    • The Chronicles of Life and Death (5 października 2004)
    • Good Morning Revival (19 marca 2007)
    • Cardiology (2 października 2010)

    Wideografia

    • Good Charlotte Video Collection (2003)
    • Live at Brixton (5 października 2004)
    • Fast Future Generation (19 grudnia 2006)

    Minialbumy i albumy koncertowe

    • Another EP (1999 lub 2000)
    • GC EP (2000)
    • Bootlegs (7 sierpnia 2004)
    • Live and Revitalized (kwiecień 2008)

    Kompilacje

    • Greatest Remixes (25 listopada 2008)

    Dema

    • Demo 1 (1997)
    • Demo 2 (1998)

    Nagrody i nominacje

    • Rok 2003:
      • MTV Video Music Awards
        • Zwycięstwo w kategorii Viewer's Choice za teledysk "Lifestyles of the Rich and Famous".
        • Nominacja w kategorii Best Rock Video za teledysk "Lifestyles of the Rich and Famous".
        • Nominacja w kategorii Best Group Video za teledysk "Lifestyles of the Rich and Famous".
      • Kerrang! Awards
        • Zwycięstwo w kategorii Best Single za teledysk "Lifestyles of the Rich and Famous".
        • Nominacja w kategorii Best International Band.
      • MuchMusic Video Awards
        • Zwycięstwo w kategorii Peoples Choice: Favorite International Group za teledysk "The Anthem".
    • Rok 2004:
      • MTV Video Music Awards
        • Nominacja w kategorii Best Group Video za teledysk "Hold On".
        • Nominacja w kategorii Viewer's Choice za teledysk "Hold On".
      • MTV Video Music Awards Japan
        • Zwycięstwo w kategorii Best Rock Video za teledysk "The Anthem".
      • MTV Europe Music Awards
        • Nominacja w kategorii Best Rock.
      • NRJ Radio Awards
        • Zwycięstwo w kategorii Best International Group.
    • Rok 2005:
      • NRJ Radio Awards
        • Nominacja w kategorii Best Rock.
      • TRL Awards
        • Zwycięstwo w kategorii Best Band That Plays Instruments.
      • Kerrang! Awards
        • Nominacja w kategorii Best Video za teledysk "The Chronicles of Life and Death".
      • TMF Awards
        • Zwycięstwo w kategorii Best International Rock Act.
      • MTV Japan Awards 2005
        • Nominacja w kategorii Best Rock.
    • Rok 2007:
      • MTV Australia Video Music Awards
        • Zwycięstwo w kategorii Viewers Choice Australia za teledysk "Keep Your Hands Off My Girl".
        • Nominacja w kategorii Best Group za teledysk "Keep Your Hands Off My Girl".
        • Nominacja w kategorii Best Rock Video za teledysk "Keep Your Hands Off My Girl".
      • Kerrang! Awards
        • Nominacja w kategorii Best Single za teledysk "Keep Your Hands Off My Girl".
        • Nominacja w kategorii Best Album za album "Good Morning Revival".
        • Nominacja w kategorii Best International Band.
        • Nominacja w kategorii Best Live Band.
      • MTV Europe Music Awards
        • Nominacja w kategorii Band.
      • Nickelodeon Australian Kids' Choice Awards
        • Zwycięstwo w kategorii Fave International Band.

    Chronologia składu Good Charlotte

    Bibliografia

    Linki zewnętrzne

    Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

fb custom audience
google remarketing

adform