Cockney Rejects

  • Cockney Rejects – brytyjski zespół punkrockowy utworzony w 1979 w londyńskiej dzielnicy East End przez wokalistę Jeffa Turnera (właśc. Jeff Geggus), gitarzystę Micka Geggusa, basistę Vince'a Riodana i perkusistę Andy'ego Scotta. W późniejszych latach wielokrotnie zmieniała skład – jedynymi stałymi członkami pozostali Turner i Geggus (którzy są braćmi). Ich piosenka "Oi, Oi, Oi," z 1980 stała się inspiracją do określenia stylu muzycznego nazwą Oi (street punk).

    Historia

    Cockney Rejects zadebiutowali EPką The Flares and Slippers wydaną w 1979 roku przez niezależną wytwórnię Small Wonder.

    Utwór "The Greatest Cockney Rip Off" (stanowiący parodię utworu "Hersham Boys" zespołu Sham 69) z płyty Greatest Hits Vol. 2 stał się największym przebojem Cockney Rejects w całej jego karierze (osiągnął 21 miejsce i spędził 7 tygodni na liście przebojów.

    Kolejny album Greatest Hits Vol. 3 (Live & Loud) nagrano na żywo w londyńskim Abbey Road Studios z nowym perkusistą Keithem "Sticksem" Warringtonem przy udziale zaproszonej publiczności. Na następnej płycie The Power and the Glory zespół odszedł od punkrocka w stronę bardziej rockowego brzmienia. Choć płyta była lepsza tekstowo i muzycznie od swoich poprzedniczek nie zdołała przekonać wszystkich fanów zespołu.

    W 1990 roku Turner, Geggus, Riodan i Warrington powrócili na krótko, aby nagrać płytę Lethal. W 1997 nakładem wytwórni Dojo ukazał się zestaw singli Cockney Rejects The Punk Singles Collection z lat 1977–1982.

    W 1999 nastąpił kolejny powrót Cockney Rejects w składzie Turner, Geggus, Tony Van Frater i Andrew Laing (rok później zastąpił go Les Cobb). W następnych latach zespół nagrał kolejne płyty: Greatest Hits Vol. 4 (nowe wersje starych utworów), Out of the Gutter (2003) oraz Unforgiven (2007). W 2006 na miejsce Cobba powrócił Laing.

    Teksty

    Teksty Cockney Rejects wyrażały pogardę dla polityków, a także opisywały przemoc, która często miała miejsce na koncertach zespołu, kiedy muzycy musieli bronić się przed kibicami innych drużyn piłkarskich, albo rozdzielać skonfliktowaną między sobą publiczność.

    Media wielokrotnie zarzucały zespołowi sympatyzowanie ze skrajnie prawicowym ruchem British Movement. Wokalista Jeff Turner i gitarzysta Mick Geggus, którzy w młodości amatorsko uprawiali boks (biorąc udział w walkach ogólnokrajowych) w wywiadzie udzielonym magazynowi Sounds stwierdzili, że wielu ich idoli było czarnoskórymi bokserami, a British Movement określili mianem "niemieckiego ruchu" ("German Movement").

    Muzycy

    • Jeff "Stinky" Turner – wokal (1979–1983; 1984–1985; 1990; od 1999)
    • Micky Geggus – gitara (1979–1983; 1984–1985; 1990; od 1999)
    • Vince Riordan – gitara basowa (1979–1983; 1990)
    • Andy "Atlas" Scott – perkusja (1979–1980)
    • Nigel Woolf – perkusja (1980)
    • Keith "Sticks" Warrington – perkusja (1980–1983, 1984–1985, 1990)
    • Ian Campbell – gitara basowa (1984–1985)
    • Tony Van Frater – gitara basowa (od 1999)
    • Andrew Laing – perkusja (1999–2000, od 2007)
    • Les "Nobby" Cobb – perkusja (2000–2006)

    Dyskografia

    Albumy studyjne

    • Greatest Hits Vol. 1 (EMI, 1980)
    • Greatest Hits Vol. 2 (EMI/Zonophone, 1980)
    • The Power and the Glory (EMI/Zonophone, 1981)
    • The Wild Ones (AKA1, 1982)
    • Quiet Storm (Heavy Metal Records, 1984) (jako The Rejects)
    • Unheard Rejects (Wonderful World Records, 1985)
    • Lethal (Neat Records, 1990)
    • Out of the Gutter (Captain Oi Records, 2003)
    • Unforgiven (G&R Records, 2007)
    • East End Babylon (Cadiz Records, 2012)

    Albumy koncertowe

    • Greatest Hits Vol. 3 (Live & Loud) (EMI/Zonophone, 1981)

    Kompilacje

    • The Punk Singles Collection (Dojo, 1997)
    • Greatest Hits Vol. 4 (Rhythm Vicar, 2000)
    • Back on the Street (Victory Records, 2000)

    EPki i single

    • "Flares & Slippers" / "Police Car" / "I Wanna Be a Star" ("7, EP) (Small Wonder, 1979)
    • "I'm Not a Fool" / "East End" ("7) (EMI, 1979)
    • "Bad Man!" / "New Song" ("7) (EMI, 1980)
    • "The Great Cockney Rip Off" / "Hate of the City" ("7 limitowana edycja z żółtego winylu) (EMI/Zonophone, 1980)
    • "We Can Do Anything" / "15 Nights" ("7) (EMI/Zonophone, 1980)
    • "We Are The Firm" / "War on the Terace" ("7) (EMI/Zonophone, 1980)
    • "Easy Life" / "Motorhead" / "Hang 'em High" ("7, Live EP) (EMI/Zonophone, 1981)
    • "On the Street Again" / "Lomdob" ("7) (EMI/Zonophone, 1981)
    • "Till the End of the Day" / "Rock & Roll" ("7) (AKA 1982)

    Przypisy

    Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

fb custom audience
google remarketing

adform